A poem a day to keep all agonies away!

[Visalakshi Ramani]

Share:

Facebook X Bluesky LinkedIn WhatsApp Email Share Link

Devi bhaagavatam - skanda 7

8# 2. வராஹ மூர்த்தி

ஆதி பகவானை பிரமன் தியானித்து இருந்த
போது தோன்றியது வராஹம் மூக்கிலிருந்து!

விரல் அளவே இருந்தது அது தோன்றியபோது!
விரைவாக வளர்ந்து விட்டது மலையளவாக!

வராஹம் சாதாரணப் பன்றி அல்லவே!
வராஹம் யக்ஞரூபி பகவான் அல்லவா?

கர்ஜனை செய்தது உலகம் மகிழ்ந்திட!
கர்ஜனை செய்தது பகைவர் நடுங்கிட!
.
தோத்திரம் செய்தனர் அனைவரும் கூடி!
பாத்திரம் ஆயினர் வராஹத்தின் அருளுக்கு.

புகுந்தது வராஹம் பூமியைத் தேடி - அது
அமிழ்ந்திருந்த பரந்த நீர் பரப்பினுக்குள்.

வருந்தினான் சமுத்திர ராஜன் வராஹத்தின்
வருத்திய அடர்ந்த பிடரி மயிர் கற்றைகளால்!

முகர்ந்து பார்த்தது நீரினுள் தெய்வ வராஹம்;
அகம் மகிழ்ந்தது பூமியைக் கண்டு கொண்டதும்.

தாங்கியது பூமியைத் தன் கோரைப் பற்களால்;
தூக்கியது பூமியைத் தன் கோரைப் பற்களால்!

வெளி வந்தது ஒளி வீசியபடி நீர் பரப்பிலிருந்து;
வெகுளியுடன் எதிர்த்த இரண்யனைக் கொன்றது!

நிலை நாட்டியது பூமியை அதன் இருப்பிடத்தில்;
வேலை முடிந்ததும் திரும்பியது தன் வைகுந்தம்.

வாழ்க வளமுடன், விசாலாக்ஷி ரமணி.

 

[Visalakshi Ramani]

DEVI BHAAGAVATAM - SKANDA 7

8# 2. VarAha Moorthy

While Brahma was meditating on the Aadi Bhagavan, a VarAham appeared from his nose. It was the size of a finger when it appeared but it grew as big as a mountain very soon.

It was not a regular boar but the Yagnaroopi BhagavAn himself in the form of a boar or VarAham. It roared so that the enemies shuddered with fear while the devotees felt reassured.

Everyone gathered to praise the VarAham and get blessed by it. The VarAham now entered the large water body looking for the earth. The movement of the dense hair of the boar troubled the Samudra rAjan a lot.

The Boar smelled out the earth from under the water. It lifted the earth on its curved tusk like strong teeth and brought it out of the water while shining like the brilliant sun.

HiraNyAkshan grew angry and attacked the boar. The boar promptly killed him and restored the earth in her position. Now that the task was over it returned to its abode in Vaikuntam.

 

[Visalakshi Ramani]

64 thiru vilaiyaadalgal

37. சோழனை மடுவில் தள்ளியது.

# 37. சோழனை மடுவில் தள்ளியது.

ராஜேந்திர பாண்டியனின் வம்சத்தில்
ராஜாவானான் சுந்தரேச பாதசேகரன்.

சிவ நேசனாக விளங்கியவனுக்கு ஒரு
சிறு படையே போதுமானதாயிற்று.

தேர்ப் படை என்பது பத்தே தேர்கள்;
யானைப் படை என்பது நூறு யானைகள்;

குதிரைப் படை ஓராயிரம் குதிரைகள்;
காலாட் படை என்பது பதினாயிரம் பேர்;

சுருங்கிய சேனையைக் கண்டவுடன்
விரும்பினான் மதுரை மேல் படையெடுப்பு;

கடல் அனைய சேனையுடன் சோழன்
படையெடுத்தான் திட நம்பிக்கையுடன்;

“உன் அருளை நம்பியே ஆளுகின்றேன்,
என் வலிமையை நம்பி அல்ல ஐயனே!

கடல் போன்ற சேனையை என் செய்யும்
படகு போன்ற என் பாண்டிய சேனை?”

“நானும் களம் வருவேன் உன்னோடு
நாளை நடக்க இருக்கும் போருக்கு!

அஞ்ச வேண்டாம் நீ கொஞ்சமும்
தஞ்சம் அடைந்தவரைக் கைவிடேன்!”

வேதப் பரி மீது ஏறி வந்தான் பிரான்;
வேட வடிவு எடுத்து வந்தான் பிரான்;

தந்தக் குழைகள், முத்து மாலைகள்,
தந்தக் கடகங்கள், மயிலிறகு, வெட்சி,

கையில் கொல் வேல் ஏந்திய வண்ணம்
மையத்தில் படை முன்னர் சென்றான்.

வேடனின் வீரத்தைக் கண்டு அஞ்சிச்
சோழன் புறமுதுகிட்டு ஓடலானான்!

வேடன் மறைந்து அருளவும், அங்கு
சோழனைப் பாண்டியன் துரத்தினான்.

வேடனைக் காணோம் என்றறிந்ததும்
சோழன் துரத்தலானான் பாண்டியனை!

மதுரைக்கு விரைந்த பாண்டியன்
மடு ஒன்றில் இடறி விழுந்தான்.

திரும்பத் துரத்திய சோழனும் அவன்
விரும்பாமலேயே மடுவில் விழுந்தான்.

இறைவன் திருவருளால் பிழைத்தான்;
கரையேறி வந்தான் பாண்டிய மன்னன்.

இறைவன் திருவுளப்படியே மடுவில்
இறந்தான் மூழ்கிய சோழ மன்னன்.

சோழனின் சேனையைக் கவர்ந்தான்,
சோழனை வென்ற பாண்டிய மன்னன் .

சுந்தரபாத சேகரன் தொடர்ந்தான் தன்
சுந்தரேஸ்வர பெருமான் தொண்டுகளை.

வாழ்க வளமுடன், விசாலாக்ஷி ரமணி.

 

[Visalakshi Ramani]

64 THIRU VILAIYAADALGAL

37. PUSHING CHOZHAN INTO A POND.

Sundaresa Paada Sekaran was born in the lineage of Rajendra Paandian. He was peace loving by nature. He maintained a very small army with just ten chariots, one hundred elephants, one thousand horsemen and ten thousand soldiers.

Kaverich Chozhan was attracted by the prospect of easy victory over the Paandian. So he descended on Paandian with a large army.

Sundara Paada Sekaran prayed to Siva,”I rely more on you than my own army. Don’t you know this my lord? Won’t you save me my people?”

Siva replied, ” I myself will appear in the battlefield to help you!” The limited army of the Paandian marched on to the battle field. Siva appeared as a hunter. He rode on the Vedas transformed into a horse, leading the army.

He wore ornaments made of Ivory on his ears and wrists. He wore peacock feather on his hair and held a terrifying spear in his hand.

Chozha got frightened by the sight of this unknown warrior. He rode away in an effort to escape. The hunter who was Siva also disappeared from the battle field.

So Paandiyan chased the Chozhan. When Chozhan saw that the mighty hunter has disappeared, he started chasing the Paandian.

Now it was Paandian’s turn to try to escape. He rode towards Madurai very fast and fell into a pond. Chozha who was chasing the Paandian also fell into the pond.

Paandian came out unhurt while Chozhan got killed by the fall. Paandian took over the army of Chozha. His charitable acts continued as before.

 

[Visalakshi Ramani]

DEVI BHAAGAVATAM - SKANDA 1

1#17a. மிதிலை அனுபவம்

“தண்டிக்காமலேயே நீதியுடன் ஆளுகின்றார்
தன்னாட்டை ஜனக மகாராஜன் என்கின்றீர்கள்.

தண்டனை இல்லாவிட்டால் தவறுகள் நிகழும்;
தண்டனை இல்லாவிட்டால் தர்மமும் பிறழும்.

கற்பனையைக் கடந்த மிதிலை செல்கின்றேன்;
அற்புத மன்னன் ஜனகனைக் காண்கின்றேன்!”

“மிதிலை சென்று பதிலை அறிந்து கொண்டு
திகிலைப் போக்க நீ திரும்பவேண்டும் இங்கு!

காத்திருப்பேன் உன் நினைவாக உன்னைக்
காணும் வரை உயிரைப் பிடித்துக் கொண்டு.”

வாக்குத் தந்தார் சுகர் வியாசருக்கு;
வாழ்த்தி அனுப்பினார் சுகரை வியாசர்.

பயணம் நீண்டது மூன்று ஆண்டுகள்.
பயணம் முடிந்தது மிதிலை மாநகரில்.

செல்வம் கொழித்தது மிதிலையில் – உள்ளே
செல்லவிடவில்லை நகரக் காவலன் சுகரை.

“வந்துள்ளேன் மூன்றாண்டுகள் பயணித்தபின்;
வஞ்சித்து விட்டார் என் தந்தையார் என்னை!

கேட்டதில்லை இதுவரை கடுஞ் சொற்களை!
கேட்க வரவில்லை மன்னனிடம் பொருளை!

ஆசையில்லை பொருட்கள் மீது சிறிதும்;
ஆசையில்லை விஷயசுகம் மீது சிறிதும்;

தேசம் விட்டு நான் தேசம் வந்தது எதற்காக?
வேதம் உள்ளதா? மூர்த்தி, தீர்த்தம் உள்ளனவா?

முன்வினைப் பயனைத் துய்த்தே தீர வேண்டும்;
நன்மையையும் தீமையும் தானே வந்து சேரும்.

அன்னியர் நுழையலாகாது என்று உங்கள்
கண்ணிய மன்னன் கட்டளை இட்டுள்ளான்.”

வாழ்க வளமுடன், விசாலாக்ஷி ரமணி

 

[Visalakshi Ramani]

DEVI BHAAGAVATAM - SKANDA 1

1#17a. The journey to Mithila

Sage Sukar could not believe what his father told him about King Janaka. “He rules his country without punishing anyone! If there were no punishments then the crimes will flourish and Dharma will perish. I will visit the Mithila to meet its king Janaka who fascinates me beyond my imagination”

Vyaasaa said, “Go to Mithila, find your answers and come back to me. I will await your safe return my son”. Sukar took the blessings of Vyaasaa and traveled for three years to reach Mithila.

The city looked rich and luxurious but the guard would not allow Sage Sukar to enter the city. He spoke very rudely to sage Sukar, as was the custom of the city guards.

Sukar said, “I have traveled for three long years to reach this city. My father has tricked me into taking up this journey. I have never listened to such crude and cruel words in all my life.

Why should I come here? Why did I come here? I do not seek rich gifts from your king. I have no interest in riches or worldly pleasures.

Do you have Veda here? Do you have any holy theertam or important moorthy worthy of visiting? I think it is my sin that made me come here when your kind king has ordered that no stranger should be allowed to enter the city limits!” Sage Sukar was really very much annoyed.

 

[Visalakshi Ramani]

Devi bhaagavatam - skanda 8


8# 3. முதல் மனுவின் மக்கள்

பிரமன் கூறினான் ஸ்வாயம்பு மனுவிடம்,
"பிரஜைகளைப் படைப்பாய் நீ இனி பூமியில்.

காலத்துக்கு ஏற்பப் பூஜிப்பாய் யக்ஞபுருஷனை ;
காத்து வருவாய் அற நெறிகள் வழுவி விடாமல்.

நல்ல புதல்வர், புதல்வியரைப் பெறுவாய்;
நல்ல குணவான்களுடன் மணம் செய்வாய்!

விடுபடுவாய் சம்சாரத் தளையிலிருந்து பின்;
அடைவாய் ஞான யோகம் பக்தியின் மூலம்!"

பிறந்தனர் இரண்டு புதல்வர் ஸ்வாயம்புவுக்கு
பிறந்தனர் மூன்று புதல்வியர் ஸ்வாயம்புவுக்கு.

புதல்வர்கள் பிரிய விரதனும், உத்தானபதானும்;
புதல்வியர் ஆவர் ஆஹூதி, தேவஹூதி, பிரசூதி.

மணந்தாள் மகள் ஆஹூதி, ருசி என்பவனை
மணந்தாள் தேவஹூதி, கர்த்தமன் என்பவனை.

மணந்தாள் மகள் பிரசூதி, தக்ஷன் என்பவனை.
மணந்தனர் மூவரும் நல்ல குணவான்களை.

பிறந்தான் யக்ஞன் ருசி, ஆஹூதியருக்கு;
பிறந்தான் கபிலன் கர்த்தமன், தேவஹூதிக்கு.

பிறந்தனர் எண்ணற்ற பிள்ளைகள் பிரசூதிக்கு,
பிறந்தனர் தேவர்கள், மனிதர்கள் அவர்களுக்கு.

திகழ்ந்தான் யக்ஞன் புகழோடு - அசுரரிடமிருந்து
தேவர்கள் உதவியுடன் மனுவைக் காத்ததனால்.

திகழ்ந்தான் கபிலன் ஒரு மகா யோகியாக;
அளித்தான் உலகுக்குக் கபில கீதையினை!

வாழ்க வளமுடன், விசாலாக்ஷி ரமணி

 

[Visalakshi Ramani]

DEVI BHAAGAVATAM - SKANDA 8

8# 3. The sons of the First Manu

Brahma ordered his son SwAyambu The First Manu now, "Procreate good children on the earth. Worship the God in the befitting manner through yagna and yAgA.

Protect Dharma and Justice on earth. Get good children and get them married to worthy spouses. You will be relieved from the bondage of samsArA once you have completed your prescribed duties and you will attain true knowledge through devotion."

SwAyambu Manu got two sons named Priyavratan and UtthAna PAdan. He got three daughters named Aahooti, Devahooti and Prasooti.

They married Ruci, Kardaman and Dakshan respectively. Ruchi and Aahooti got a son whom they named as Yagnan. He became famous since he saved the Manu from the AsurAs with the help of DevAs.

Kapilan - the son of Kardaman and Devahooti - was a great gnAni and a yOgi. He gave the world his famous Kapila Geetai.

Dakshan and Prasooti had numerous children and out of them were born the DevAs and the AsurAs.

 

[Visalakshi Ramani]

64 thiru vilaiyaadalgal

38. உலவாக் கோட்டை அளித்தது.

# 38. உலவாக் கோட்டை அளித்தது.

அடியார்க்கு நல்லான் ஒரு வேளாளன்;
அடியவருக்கு அமுது செய்விப்பவன்;
துணைவி தருமசீலை மிக்க அன்புடன்
துணை நிற்பாள் தரும காரியங்களுக்கு!

ஆறில் ஒரு பங்கு அரசனுக்கு வரி;
ஆறில் ஐந்து பங்கு தான தருமங்கள்;
எத்தனை அடியவர் வந்த போதும்
அத்தனை பேருக்கும் அன்னம் உண்டு.

அடியவர் பெருமையை உலகு உணர,
இடியெனும் சோதனைகளைத் தருவான்;
நடம் செய்யும் திருப்பாதனும் அவனுக்கு
இடர் தந்திட முடிவு செய்து விட்டான்!

விளைச்சல் குறைந்து விட்டது வயலில்!
விருந்தோம்பலுக்குப் பொருள் இல்லை;
கடன் வாங்கி அன்ன தானம் செய்தான்;
கடன் தர ஆளில்லாமல் போகும்வரை!

“அடியவருக்கு அமுது படைக்காத இவ்
வுடல் இருந்தென்ன போயென்ன?” என்று
திடமான மனத்துடன் மனைவியுடன்,
தினம் உபவாசம் இருந்தான் நல்லான்.

“உதவாக்கரை உயிர் எதற்கு?” என்று
மதுராபுரி ஈசனின் கோவில் சென்று,
“இது காறும் நடத்திய அன்னதானம்
ஒரு போதும் இனித் தொடராதா ஐயா?

கடன் தந்து உதவும் ஆட்களை
உடனே எமக்குக் காட்டாவிடில்;
திடமாக எங்கள் உயிரை விடுவோம்
நடம் ஆடும் ஈசா உன் மேல் ஆணை!”

“சில காலம் உன்னைச் சோதித்தேன்!
பல காலம் தொடரும் உன் நற்பணிகள்;
உலவாக்கோட்டை அளித்தேன் உனக்கு;
செலவாக்கு அரிசியை வேண்டியபடி!”

எடுக்க எடுக்க குறையாத கோட்டையைக்
கொடுத்தான் ஈசன் சோமசுந்தரேஸ்வரன்.
கெடுமோ தன் நற்பணிகள் எனப் பலவாறு
நடுக்கம் உற்றவன் மனம் குளிர்ந்திட.

தூப தீபம் காட்டி, மலர் மலைகள் சூட்டி,
தேவைக்கு ஏற்ப அரிசியை எடுத்தான்;
அன்றைக்கு அன்னம் சமைப்பதற்கும்,
அன்றைக்குக் காய்கறிகள் வாங்கவும்.

அன்ன தானம் தொடர்ந்து நடந்தது;
சொன்ன சொல் தவறவில்லை அவன்;
என்னோ ஆண்டுகள் கழிந்த பின்னர்,
பொன்னுலகு ஏகினான் மனைவியுடன்!

வாழ்க வளமுடன், விசாலாக்ஷி ரமணி.

 

[Visalakshi Ramani]

64 THIRU VILAIYAADALGAL

38. THE INEXHAUSTIBLE CONTAINER OF RICE.

Adiyaarkku Nallaan was a farmer. He used to feed all the devotees of Siva. His fields were fertile and their yields were good. He used to pay one sixth of his produce as tax to the king and spend the rest for feeding the devotees.

God proves the greatness of his devotees by subjecting them to hardships.Siva made the yield of the field grow less and less. Nallan could not feed the devotees any more.

He borrowed money and continued his service. Very soon no one was willing to lend him any more money.

The feeding of the devotees came to a stop. Nallaan and his wife also starved since they could not continue their service.

They decided to end their useless lives and went to the temple. Nallaan told Siva, “Either you show me people who would lend me money or you let us die now and here”.

Siva spoke to him, “I subjected you to hardship to prove your greatness to the world. Do not despair!. I have kept a container of rice in your house. It is inexhaustible. Use the rice to feed the devotees as before!”

Nallaan and his wife were happy to find the large container of rice. They did puja to it with dhoopam, deepam and flowers.

Everyday they took out enough rice to cook for the devotees and buy the vegetables for the day.

Their charitable activities were resumed. They lived for a long time and left for Sivapuram when their time came.

 

[Visalakshi Ramani]

DEVI BHAAGAVATAM - SKANDA 1

1#17b. ராகியும், விராகியும்


வருந்தினான் காவலன் தன் செய்கைக்கு;
விரும்பினான் மன்னிப்புத் தன் செய்கைக்கு.

“கடமையைச் செய்தாய் நீ, வருத்தம் இல்லை!
கடமையன்றோ காவலன் நாட்டைக் காப்பது?

தவறு செய்ததை உணர்கின்றேன் நானே இன்று;
எவர் தேசத்திலும் எளிதாக நுழையலாம் என்று.”

ஞானவானைக் கண்டதும் பிறந்தது ஆவல்
ஞானம் பெற்றிடக் காவலன் அவனுக்கும்.

“சுகம் யாது? துக்கம் யாது? கூறுவீர் ஐயா!
பகைவன் யார்? நண்பன் யார்? பகருவீர் ஐயா!

நலத்தை நாடுபவன் செய்ய வேண்டியது யாது?
விளக்க வேண்டும் நீர் இவற்றை எனக்கு!” என

“சம்சாரத்தை விரும்புபவன் ஆவான் ராகி.
சம்சாரத்தில் அடைவான் ஒரு மன மயக்கம்.

விரும்புவது கிடைத்துவிட்டால் வரும் சுகம்;
விரும்புவது கிடைக்காவிடில் பெரும் துக்கம்.

விருப்பத்துக்கு துணை நிற்பவனே மித்திரன்.
விருப்பத்துக்குத் தடை செய்பவனே சத்ரு.

விராகி அனுபவிப்பான் ஆத்ம சுகத்தை!
விரும்பமாட்டான் அவன் விஷய சுகத்தை!

விசாரம் செய்வான் ஆத்மாவைக் குறித்து,
விலைபோக மாட்டான் மோக வேகத்துக்கு!

சம்சார சுகமும் அவனுக்கு ஒரு துக்கமே.
சம்சாரத்தை வெறுப்பவனுக்கும் உள்ளன.

பலவிதப் பகைவர்கள் – காமம், குரோதம்,
லோபம், மதம், மாச்சர்யம், போன்றவை.

உண்டு ஒன்று நண்பன் உறவு என்று;
உள்ளத்தில் நிலவும் ஆனந்தமே அது!”

அனுமதித்தான் காவலன் நகரில் நுழைய;
அதிசய நகரைச் சுற்றி வந்தார் சுகமுனிவர்.

வாழ்க வளமுடன், விசாலாக்ஷி ரமணி

 

[Visalakshi Ramani]

DEVI BHAAGAVATAM - SKANDA 1

1#17b. Raagi and Viraagi

The city guard felt bad for having been rude to a true gnaani – an enlightened young man. He begged for pardon from Sage Sukar. Sage Sukar had come out of his anger and said,

“I am not angry with you any more. You did your duty as the city guard. I can see that it was my fault to think that I can just walk in anywhere at anytime.”

Now the guard wanted to learn some wisdom from this young wise sage. He asked a few questions to the sage, “What is happiness? What is sorrow? Who is a friend? Who is an enemy? What should a well wisher do and what should he refrain from doing?”

Sage Sukar replied thus, “The man who is interested in samsaaram is a Raagi. The one who does not care for samsaaram is a Viraagi. Raagi has many likes and dislikes.

When he gets what his heart desires, he becomes happy. When it is denied, he feels sad. One who helps him to get what he desires is a friend. One who forms a hurdle to his efforts is an enemy.

A viraagi enjoys the happiness by knowing his Aatman. He does not care for the pleasures born out of material things. He feels that samsaaram is burden and a bondage.

But even a Viraagi has many enemies residing in his mind as kaamam, krodham, lobam, matham, maacharyam. He too has one friend. It is the peace of mind he enjoys constantly.”

The city guard was pleased with the knowledge imparted and allowed the sage to enter the city. Sage Sukar went round admiring the rich luxurious city.

 

[Visalakshi Ramani]

DEVI BHAAGAVATAM - SKANDA 8

8# 4. பிரியவிரதன்

பிரிய விரதன் மூத்த புதல்வன் ஸ்வாயம்புவுக்கு.
பிரியத்துடன் செய்தான் பணிவிடை தந்தைக்கு.

மணந்தான் பிரஜாபதியின் புதல்வி பர்ஹிஷ்மதியை.
மணந்தான் விஸ்வகர்மாவின் புதல்வி சுரூபையை.

பிறந்தாள் ஒரு புதல்வி, பெயர் ஊர்ஜஸ்வதி;
பிறந்தனர் உத்தம புத்திரர்கள் மேலும் பதின்மர்.

விரக்தர்களாயினர் மூவர் கவி, சவணன், மகாவீரன்,
சிறந்தனர் ஊர்த்வரேதஸ், பரமஹம்சாஸ்ரமங்களில்.

கண்டனர் அனைத்தையும் பிரம்ம மயமாக;
கொண்டனர் மாறாத திருப்தி, மன அமைதி!

பிறந்தனர் உத்தமன், தாமஸன், ரைவதன்
மற்ற மனைவியின் பிரிய புதல்வர்களாக.

சிறந்தனர் மூவரும் மன்வந்திரத் தலைவர்களாக;
சிறந்தனர் மாபெரும் தேஜசுடன் விளங்கியதால்!

அரசாண்டான் பிரியவிரதன் மிகவும் அற்புதமாக!
ஆலோசித்தான்,"இரவு பகல் என் ஆட்சியில் ஏன்?"

உறுதி பூண்டான் இரவையும் பகலாக்கிவிடுவதற்கு.
சூரியனின் ஒளி வீசும் ரதத்தினை ஓட்டிச் சென்று.

சுற்றி வந்தான் அதிவிரைவாக பூமியை ஏழுமுறை
கதிரவனின் ஒளி வீசிய அழகிய ரதத்தில் அமர்ந்து.

பதித்தது பூமியில் அழுந்தத் தன் சுவடுகளை ரதம்,
பதிந்த சுவடுகள் ஆகிவிட்டன ஏழு பெரும் கடல்கள்!

உள்ளன ஏழு தீவுகள் இந்த ஏழு கடல்களின் நடுவே;
உள்ளன ஒன்றை ஒன்று அடுத்தடுத்து அமைந்தபடி.

உள்ளன ஒன்றுக்கு ஒன்று இரு மடங்குகளாக.
உள்ளன இவ்வேழும் ஏழு திரவங்களால் நிரம்பி.

உப்பு நீர், கரும்புச் சாறு, மது, நெய் மற்றும்
பால், தயிர், சுத்த நீர் என்ற திரவங்களால்.

அமர்த்தினான் குமாரர்களை அரசர்களாக;
அளித்தான் ஊர்ஜஸ்வதியைச் சுக்கிரனுக்கு.

பிறந்தாள் தெய்வயானை அவள் மகளாக;
சிறந்தான் யோகமார்க்கத்தில் பிரியவிரதன்.

வாழ்க வளமுடன், விசாலாக்ஷி ரமணி.

 

[Visalakshi Ramani]

DEVI BHAAGAVATAM -SKANDA 8

8# 4. Priyavratan

Priyavratan was the elder son of SwAyambu Manu. He served his father with love and respect. He married Barhishmati - the daughter of PrajApati and Suroopa - the daughter of Viswakarma.

He got a daughter Oorjaswati and ten good sons. Of these ten, three sons became viraktas and excelled in Oordwarathas and paramahamsa asram. They were Kavi, Savanan and Mahaveeran.

They saw everything as Brahmam and had attained unshakable contentment and peace of mind of parama hamsa.

Utthaman, TAmasan and Raivathan were the three sons of Priyavratan from his other wife.They excelled as the leaders of their manvantaras. They had impressive tejas and glory.

Priyavratan ruled excellently. He wondered one day, "Why should there be day and night in my kingdom?" He wanted to have only day all the time!

He decided to convert the night into day by going round the earth in his chariot which was as bright as the sun itself. He went round the world very fast seven times.

The chariot made deep impressions on the earth and those became the seven seas and got filled with seven different liquids. There is an island inside every sea. The seas and the islands are situated alternately.

Each of them is twice the size of the one just in the inner side. The seven seas are filled with salt water, cane sugar juice, madhu, ghee, milk, curds, and drinking water.

Priyavratan made his sons as the rulers of the seven islands. He got Oorjasvati married to Sukran. DeivayAni was born to Oorjaswati.

Having completed all his duties well, Priyavratan took up the yoga mArggam and excelled in it.

 

[Visalakshi Ramani]

64 thiru vilaiyaadalgal

# 39. மாமன் வழக்கு உரைத்தது.

வணிகன் ஒருவன் வாழ்ந்திருந்தான்;
தனபதி என்பவன் மதுராபுரியினிலே!
புத்திரப்பேறு இல்லாததால் அவன்
தத்தெடுத்து வளர்த்தான் மருமகனை!

மறு பிறவியிலேனும் தம் இருவருக்கும்
குறைவின்றிக் குழந்தைப் பேறு வேண்டி,
மருமகனுக்குச் சொத்தை அளித்துவிட்டு,
மாமன் மாமியுடன் சென்றான் வனவாசம்.

தனியாக மகனுடன் வாழ்ந்தவளை,
இனிதாக வென்று விடலாம் என்று,
தாயாதியர் பொய்வழக்குகள் உரைத்து
தனபதி தந்த சொத்தைப் பிடுங்கினார்.

நில புலன்கள், வீடு, வாசல் மற்றும்
நகை நட்டுக்கள், பிற பொருட்கள்,
மாடு, கன்று என்று எல்லாம் போக;
நடு வீதிக்கே வந்து விட்டனர் பாவம்!

ஈசன் கோவிலுக்குச் சென்று, அன்பர்
நேசனிடம் புலம்பித் தீர்த்து விட்டாள்.
“பாலகனுடன் பரிதவிக்கின்றேன் நான்!”
கோலம் புனைந்தான் அந்தணனாக ஈசன்!

“வருந்த வேண்டாம் பெண்ணே நீ!
இறைவனே துணை திக்கற்றோருக்கு!”
மறுமுறை சென்று உன் வழக்குரைப்பாய்
வருவான் ஈசன் உனக்கு சாட்சி சொல்ல!”

மறையவர் தந்த அருள் வாக்கினால்,
மறுமுறை தாயாதிகளிடம் சென்றாள்;
“தருமம் இன்றிப் பிடுங்கிக் கொண்டீர்,
அருமை மகன் சொத்து அத்தனையும்!”

யாருமில்லை உதவுவதற்கு என்றதும்,
தாறுமாறாகப் பேசி அடித்தனர் அவளை;
கோவலனிடம் சென்று வழக்கு உரைக்கக்
காவலர்கள் இட்டு வந்தனர் தாயாதிகளை.

வானப் பிரஸ்தம் சென்ற வணிகன்
தனபதி உருவில் வந்தான் சிவன்;
“காவலன் இல்லையா? கடவுள் இல்லையா?
நியாயம் இல்லையா? தருமம் இல்லையா?”

தங்கையைத் தனயனை அணைத்துத்
தனபதி தாங்கினான் பெருகிய அன்புடன்;
தனயன் அணிந்திருந்த நகைகளை
தனபதி பட்டியல் இட்டான் அவையில் !

"தனபதி அல்ல வந்திருப்பது!" என்று
தாயாதியர் புது வழக்குரைத்தனர்.
குடும்பம், குடி, பெயர், பட்டம், என்று
எடுத்துரைத்தான் தனபதி சரியாக!

தாயாதிகள் வழக்குப் பொய்யானது!
தனபதியின் வழக்கு மெய்யானது!
தாயாதிகள் திருப்பித் தந்துவிட்டனர்
தனயனிடம் பறித்த சொத்துக்களை.

அஞ்சி ஓடினர் அனைத்து உறவினரும்!
மிஞ்சியது தனபதி அளித்த சொத்து;
தத்துப் புத்திரனின் கதையைக் கேட்டதும்,
தந்தான் பல பரிசுகள் பாண்டிய மன்னனும்.

வாழ்க வளமுடன், விசாலாக்ஷி ரமணி

 

[Visalakshi Ramani]

64 thiru vilaiyaadalgal

39. PLEADING ONE’S CASE.

Dhanapati was a merchant living in Madurai. He did not have any children. So he adopted his nephew and brought him up in a rich life style.

Later Dhanapati and his wife decided to go to Vaanaprastham in order to pray for a fuller life with children in their next birth.They gave away all their wealth to their adopted son and went to Vanavaasam.

His agnates (Dhaayaathis) easily took away all the properties from his sister and nephew claiming to be the legal heirs of the merchant Dhanapati.

Lands, house, cattle, gold, silver, money and jewels were taken away leaving the child and his mother penniless!
The mother went to the temple and prayed to Siva to help her since she had no one else to help her.

Siva appeared as a brahmin and told her,”God helps those who are helpless.Bring the case to the court again and lord appear as your witness”.

She went straight to the agnates and told them to return the properties taken away from her. They ill treated her, beat her and scolded her. She ran to the king and lodged a complaint. The soldiers brought the offenders to the court.

Siva appeared as the merchant Dhanapati and started exclaiming, “Is there a king in this land? Is there a God? Is there any justice in this land?” He embraced his sister and her son with great affection.He recited the long list of various jewels his nephew used to wear earlier.

The agnates tried to twist the case stating that the man was an impostor and not Dhanapati. Now Dhanapati recited all the details about every one of the agnates.

It was proved beyond doubts that the man was Dhanapati and he had gifted all his properties to his nephew. All the properties were returned to the nephew promptly. When the king heard the story, he was so happy that he too conferred many gifts on the nephew.

 

[Visalakshi Ramani]

DEVI BHAAGAVATAM - SKANDA 1

1#17c. மிதிலை நகர்


கண்டார் மாட மாளிகைகள், கூட கோபுரங்கள்.
கண்டார் கடை வீதிகள், பலவிதக் கடைகள்.

கண்டார் நடமாடும் சாதாரண ஜனங்களை;
கண்டார் வாதாடும் சாஸ்திர நிபுணர்களை.

நுழைய முயன்றார் இன்னொரு வாயிலில்;
நுழைவாயிலில் தடுத்தான் ஒரு காவலன்.

கஷ்டம் அடையவில்லை சுகர் இதனால்.
நிஷ்டையில் அமர்ந்தார் மரத்தின் நிழலில்

உபசரித்தான் அமைச்சன் அவரை உள்ளே
உத்யான வனத்துக்கு அழைத்துச் சென்று.

“முனிவரை உபசரியுங்கள்!’ எனக் கட்டளையிட
இனிய மங்கையர் கவனித்தனர் தேவைகளை.

அந்தப்புர மங்கையர் வந்தனர் ஒருநாள்
நந்த வனத்துக்கு உல்லாச மிகுதியோடு!

ஆயிரம் சந்திரனின் அற்புத காந்தியோடு
அமர்ந்திருந்த சுக முனிவரைக் கண்டனர்.

மன்மதனைப் பழிக்கும் சுந்தர ரூபம் கண்டு
மதி மயங்கினர் மங்கையர் காம மிகுதியால்.

வசப்படுத்த முயன்றனர் அழகால், உருவால்,
சுகரைத் தம் சாஹசத்தால், சாமர்த்தியத்தால்.

சரசம் செய்தனர், பலாத்காரமும் முயன்றனர்.
சலனம் அடையவில்லை சுகமுனிவர் சற்றும்.

தியான நிஷ்டையிலேயே மூழ்கி இருந்தார் சுகர்;
திரும்பிப் பார்க்கவில்லை விரும்பிய சுந்தரிகளை.

மரக் கட்டை போல இருந்து மயங்காது
சரசங்களைச் சமாளித்தார் சுக முனிவர்.

வாழ்க வளமுடன், விசாலாக்ஷி ரமணி.

 

[Visalakshi Ramani]

DEVI BHAAGAVATAM - SKANDA 1

1#17c. Mithila Nagar

Sage Sukar watched with fascination the palatial buildings and their impressive gopurams, the market streets and the shops in those streets. He saw the common folks moving about doing their daily business and the learned pundits arguing on many saastras.

He tried to enter through another gate and was stopped by the guard there. But now he did not mind being stopped thus. He just sat in the shade of a tree and was lost in meditation.

A minister saw the tejas of the young sage and took him inside to the nandavanam. He told some young maidens to attend to the needs of the sage. These women took care of his needs with great devotion.

One day the womenfolk from the king’s palace visited the nandavanam. They were impressed by the young sage who shone like the cool luminescence of one thousand full moons put together.

They feel head over heels in love with him. They tried to win his love by many methods known to them. They even tried to force themselves on him. But sage Sukar sat like a wooden statue and was not affected by all their charm and cunning ways.

 

[Visalakshi Ramani]

DEVI BHAAGAVATAM - SKANDA 8

8# 5. பூ மண்டலம்

உள்ளது ஜம்பு த்வீபம் லக்ஷம் யோசனைப் பரப்புடன்,
உள்ளன இந்தத் தீவில் ஒன்பது பரந்த வர்ஷங்கள்.

உள்ளன இதில் எட்டு உயரமான பெரிய மலைகள்;
உள்ளன இவைகள் இவ்வர்ஷங்களின் எல்லைகளாக

உள்ளன வில் போன்ற வளைந்து இந்த வர்ஷங்கள்;
உள்ளன இவைகள் தெற்கிலும் மற்றும் வடக்கிலும்.

உள்ளன இவற்றில் நான்கு வர்ஷங்கள் நீளமாக;
உள்ளது இலாவிருதம் இதன் நடுவில் சதுரமாக.

உள்ளது லக்ஷம் யோசனை உள்ள பொன் மேரு.
உள்ளது மேரு தாமரையின் பொருட்டைப் போல.

வடக்கே உள்ளன நீலம், சுவேதம், சிருங்க மலைகள்
ரம்யம், ஹிரண்மயம், குரு வர்ஷங்களின் எல்லையாக.

உள்ளன நிஷாதம், ஹேமகூடம், இமாலய மலைகள்
எல்லையாக ஹரி, கிம்புருஷம், பாரத வர்ஷங்களுக்கு

உள்ளது மால்யவான் பர்வதம் மேற்கு திசையில்;
உள்ளது கந்தமாதன பர்வதம் கிழக்கு திசையில்.

அமைந்துள்ளன நான்கு உயன்ற அகன்ற மலைகள்
அழகிய பாதங்கள் போல பொன்னிற மேரு மலைக்கு

மரங்கள் நான்கு விளங்கும் கொடி மரங்கள் போல!
மா, கடம்பு, நாவல், கல்லால் என்பன அவை நான்கு.

உள்ளன நான்கு அழகிய மடுக்கள் அங்கே
பால், தேன், கரும்பு ரசம், நன்னீரால் நிரம்பி.

உள்ளன நான்கு தேவர்களின் நந்தவனங்கள்
அள்ளித் தரும் இன்பத்தை அப்சரஸ்களுக்கு.

உல்லாசம் பெறுவார் தேவர்கள் அங்கே
சல்லாபம் செய்வர் தேவ மங்கையருடன்

மாமரம் உள்ளது மந்திர மலை உச்சியில்;
மாங்கனிகள் விழுந்து சிதறும் கனிந்தபின்!

பெருகிய பழச் சாறு ஓடும் பெரு வெள்ளமாக!
பெறுவர் தேவர்கள் போக மோகங்கள் இங்கே!

ஆதி மாலா, அதுலை, அனந்தை, புஷ்டை,
ஈஸ்வர மாலினி, துஷ்டநாசகரி, காத்யாயனி என

நதியைத் தொழுது வணங்குவர் தேவர்கள் - மேலும்
துதிப்பர் தங்கள் விருப்பம் நிறைவேறக் கோரியபடி.

வாழ்க வளமுடன், விசாலாக்ஷி ரமணி.

 

[Visalakshi Ramani]

DEVI BHAAGAVATAM - SKANDA 8

8#5a. BHOOMANDALAM

Jambu Dweepa is one lakh Yoyanas in its dimensions. This Jambu Dweepa is round in its shape - like a lotus. There are eight very lofty mountains forming the boundaries of the nine VarshAs in it.

Of these, two are situated in the North and in the South and are of the shape of the segments of a bow. Four others are elongated in their shape. The center one of all these nine varshAs is named IlAvrita and its shape is rectangular.

In the center of this IlAvrita is situated the golden Sumeru Mountain - the King of all the mountains - one lakh Yoyanas high. Sixteen thousand Yoyanas of this mountain is under the ground and the eighty four Yoyanas are visible above the ground.

In the north of IlAvrita VarshA are the three mountains the Neelagiri, the S'vetagiri and the S'ringavau, forming the boundaries of Ramyaka, HiraNmaya and Kuru VarshAs respectively.

In the south of IlAvritA three beautiful mountain ranges Nishadha, Hemakoota, and HimAlayAs, are situated, extending from the east. These three mountains form the boundaries of Kimpurusha and BhArata Varsha.

To the west of IlAvritA is situated the mountain MAlyavAn and to the east are situated Neela, Nishada and GandhamAdan
Mandara, SupArs'vak, and Kumuda are situated in the KetumAla and BhadrAs'va ; but these all are reckoned as the PAda Parvatas of the Sumeru mountain.

These form the pillars, as it were, of Meru on the four sides. On these mountains, the mango, the jack, plantain, and the fig trees are situated. They seem to extend to the Heavens and form the flagstaffs on the top of the mountains.

On the top of those mountain tops are four very large lakes filled with Milk, Honey, Sugarcane juice and sweet water. There are four lovely gardens - lovely, enchanting and pleasing to the delicate senses. Here the Devas enjoy the wealth and prosperity and their other Yogic powers.

Here the Devas enjoy the company of the heavenly maidens to their heart's content. They hear the sweet songs sung by the Gandharvas and Kinnaras.

On the top of the Mandara mountain, there are the Heavenly mango trees bearing the sweet delicious nectar-like mango fruits. The ripe fruits fall down to the ground and split open. Out of their juice golden in color like the rising sun, AruNodA a great river starts flowing.

Here the DevAs always worship AruNA - the great Devi Bhagavati. She is the destroyer of all sins, benefactor of all desires and the bestower of abhayam. Her other names are AdayA, MAyA, AtulA, AnantA, Pushti and EswaramAlini.

 

[Visalakshi Ramani]

64 THIRU VILAIYAADALGAL

40a. பிரம்மஹத்தி தோஷம்.

# 40 (a). பிரம்மஹத்தி தோஷம்.

சுந்தர பாத சேகர மன்னனின் மகன்
வந்தனைக்குரிய வரகுண பாண்டியன்;
மன, மொழி, மெய்களில் தூயவன்;
குணக்குன்று, அழகன், பக்திமான்.

மன்னர்களின் ஒரு வீர விளையாட்டு
வனவிலங்குகளை வேட்டை ஆடுவது!
பன்றி, புலி, யானையை வேட்டையாடிக்
கொன்று, மதுரைக்கு விரைந்தான் மன்னன்.

கனவட்டம் என்னும் மன்னனது பரி
கண நேரத்தில் நன்கு மிதித்துவிட்டது,
கண் மூடி சயனித்து இருந்த அந்தணனை;
கண் மூடிவிட்டான் அவன் கண நேரத்தில்!

ஏதும் அறியாமலேயே மன்னன் விரைந்து
மதுரையம்பதி அரண்மனையை அடைந்தான்;
இறந்தவனின் உறவினர் சுமந்து வந்தனர்
இறந்த மறையவனின் சடலத்தை அங்கே!

அறியாமல் செய்த பிழை தான் அது!
பரியால் நிகழ்ந்த பாதகம் தான் அது!
கொலை செய்த பாவத்தை எப்படித்
தொலைப்பது என்று தெரியவில்லை!

பொன் பொருள் அளித்து, மனம் வருந்தி,
தன்னைப் பற்றிக் கொண்ட கொலைப்பழி
பிரம்ம ஹத்தியைப் நீக்கி விடுவதற்கு,
பிரம்ம பிரயத்தனம் செய்தான் மன்னன்.

தானம், தருமம், பரிஹாரம் செய்தான்,
மானம் மறைந்தது; தேஜஸ் குறைந்தது!
கண்களுக்கு நன்கு தெரியும் வண்ணம்
கணம் விடாமல் தொடர்ந்தது தோஷம்.

பெருகி வரும் தன் தோஷத்தைக் கண்டு
மறுகி வருந்துபவனிடம் வேதியர் கூறினர்;
“ஆயிரத்து எட்டு முறை வலம் வந்தால்
மாய்த்திடுவான் அரன் அத்தோஷத்தை!”

அம்மை அப்பனை வலம் வந்தான் தினம்,
செம்மை நிலையுடன் வரகுண பாண்டியன்;
பத்து நாட்கள் உருண்டு ஓடிவிட்டன!
அத்தனின் அருட்பார்வை கிட்டியது!

“சமருக்கு வருவான் காவிரிச் சோழன்,
அமர்க்களம் நீங்கி புறமுதுகு இடுவான்;
திருவிடைமருதூர் வரை துரத்திச் செல்!
திருவருளால் பிரம்மஹத்தி நீங்கிவிடும்!”

படை எடுத்தான் காவிரிச் சோழன்,
இடையிலேயே புறமுதுகு இட்டான்;
துரத்திய வரகுணன் சென்றடைந்தான்
நிரம்பிய காவேரி நதிக் கரையினை!

புனித நீராடிவிட்டு திருவிடைமருதூர்
புனிதன் மகாலிங்கத்தை தரிசிப்பதற்கு,
கிழக்குவாயில் வழியே உட்புகுந்தான்,
கிழக்கு வாயிலில் நின்றுவிட்டது தோஷம்.

பொற்பதங்கள் தொழுதெழுந்தவனிடம்
அற்புதநடனம் செய் நாதன் பணித்தான்,
“மேற்கு வாயில் வழியே வெளியே செல்!
மற்ற வாயிலில் நிற்கிறது தோஷம்!”

பல நற்பணிகளைச் செய்து முடித்தான்,
சில காலம் கழித்து நாடு திரும்பினான்,
பல சான்றோர்கள் கூறுவதைக் கேட்டான்,
உலகங்களில் சிறந்தது அந்த சிவலோகம்!

காண விழைந்தான் சிவலோகத்தினை!
பேண விழைந்தான் ஈசன் திருவடிகளை,
சிவ ராத்திரியன்று அடைந்தான் கோவில்,
சிவ லோக தரிசனத்தை விழைந்தபடி.

வாழ்க வளமுடன், விசாலாக்ஷி ரமணி.

 

[Visalakshi Ramani]

64 THIRU VILAIYAADALGAL

40 (a). BRAMMAHATHTHI DOSHAM.

Varaguna Paandian was the son of Sundaresa Paada Sekaran. He was pure in mind, body and speech. He was very handsome and was a sincere devotee of lord Siva.

Kings of the past used to hunt wild animals for fun and to prove their valor. One day Varaguna Paandian killed many wild boards, tigers and elephants. He was riding back to Madurai. His horse stamped on a sleeping Brahmin and killed him instantly. Unaware of this the king returned to Madurai.

The relatives of the dead Brahmin brought his body to the king.The king was both shocked and sad! He tried to compensate for his crime by paying a good sum of money.

But since he had killed a Brahmin, Brammahaththi dosham afflicted him! Day by day, the king lost his tejas and beauty.The evil effects of the dosham became visible to everyone!

The pundits and priests told the king to do 1008 pradakshinams everyday for 10 days. Surely Siva would be moved to pity and would show some way to get rid of the brammahaththi.The king did as he was told. After ten days God took pity on him.

God told Varaguna Paandian,”Kaaverich chozhan will wage a war with you. He will get frightened and take to heels from the battle field. Chase him up to Thiruvidai Maruthoor. You will be rid of your Brahmahaththi there!”

Kaaverich chozhan waged a war. He took to heels and deserted the battle field. Varaguna Paandian chased him as told by God and reached the bank of river Kaaveri.

He took a holy dip and entered the temple through the eastern entrance-to have a dharshan of Sree Mahalingam.

The brammahathi could not enter the temple and stood outside the eastern entrance. God told the king to use the western entrance while going out, in order to escape from the dosham waiting in the eastern entrance .

He did as he was told. He did several charitable work there and returned to Madurai.

He listened to several great men and learned that Siva lokam was the best among all the different lokams. He wished he could have a dharshan of the Siva lokam. He visited the Siva temple on Siva Raathri with a desire to see the Siva lokam!
.

 

[Visalakshi Ramani]

devi bhaagavatam - skanda 1

1#18a. சுகரின் சந்தேகம்

உத்யான வனத்தில் இருந்த சுகமுனிவரை
உபசரித்தான் ஜனக மன்னன் வேத விதிப்படி.

“சூரியனைப் போல் ஜொலிக்கிறீர்கள் நீங்கள்!
கோரிக்கை இருப்பதாகத் தோன்றவில்லை.

வந்த காரணம் என்னவென்று கூறவேண்டும்”
“எந்தை என்முன் வைத்த வாதமே காரணம்!

நாலு ஆசிரமங்களிலும் சிறந்தது இல்லறமென
நாள் தோறும் வற்புறுத்தினார் மணந்து கொள்ள!

பந்தத்தைத் தரும் சம்சாரம் என மறுத்தேன்;
பந்தம் ஏற்படாது சம்சாரத்தால் என மறுத்தார்.

மாறவில்லை என் மனவுறுதி அவர் வாதத்தால்;
கூறினார் தங்களைச் சந்திக்குமாறு என்னிடம்;

ஆட்சி செய்கின்றீர் சம்சார வலையில் சிக்காமல்;
மாட்சிமை பெற்றுள்ளீர் விதேக ஜீவன் முக்தராக.

மோக்ஷத்தில் விருப்பம் கொண்டுள்ளேன் நான்;
மோக்ஷம் தருவது எது என்று அறிய வேண்டும்.

தவமா? யாகமா? தியானமா? விசாரணையா?
தீர்த்த யாத்திரையா? விரதமா? இவற்றில் எது?”

வாழ்க வளமுடன், விசாலாக்ஷி ரமணி.

 

[Visalakshi Ramani]

DEVI BHAAGAVATAM - SKANDA 1

1#18a. Doubts raised by Sage Sukar

Janaka Raajan welcomed sage Sukar and did honor to him in the prescribed manner. He then asked the sage,”You shine like the Sun with your brilliance earned by penance. You do not seem to wish for anything I have. May I know the reason for you visit to my city?”

Sage Sukar replied.”The reason for my visit here is the argument put forward to me by my father. He thinks that gruhasthaasramam is the best among all the four and keeps pestering me to get married. I seek the liberation and moksha. I am afraid to enter into bondage by getting married.

My father spoke very highly about you. You rule a country well and at the same time you are a videhan and jeevan muktan. Please tell me which of these can grant me moksha. Is it penance, dhyaana, aatma vichaara, theertha yaathra or vratams?”

 

[Visalakshi Ramani]

DEVI BHAAGAVATAM - SKANDA 8

8#6a. மலைகள், நதி வகைகள்

அருணை நதி பாயும் கீழ் திசையை நோக்கி;
நறுமணம் கமழும் பத்து .யோஜனை தூரம்.

சுகந்தத்தை அனுபவிப்பார்கள் - யக்ஷர்கள்,
கந்தர்வர்கள் பத்தினிகள்; தேவியின் சகிகள்.

மேரு மலையில் உள்ளது உயர்ந்த நாவல் மரம்;
தரையில் விழுந்து சிதறும் அதன் பழுத்த கனிகள்.

விதையில்லாத, சுவை மிகுந்த நாவல் கனிகள்
சிதறும் பெரும் யானையின் பருமனுடன் கூடி!

வழிந்த சாறு ஓடும் ஜம்பூ நதியாகப் பெருகி.
வசிக்கும் தேவர்கள், நாகர், முனிவர், அசுரர்

போற்றுவர் நதியை ஜம்புவர்த்தினி தேவி என.
போக்க வல்லது பாவிகளின் பாவங்களை இது.

கோகிலாக்ஷி, கமலா, கருணா, காம பூஜிதா,
கடோரா விக்ரஹா, தன்யா, சுபஸ்தினி என்று.

விளையும் இந்த நதியின் இரு கரைகளிலும்
விலை மதிப்பற்ற ஜம்பூநதகம் என்னும் பொன்!

அணிவர் வித்யாதரர்கள், தேவர்கள் - இதில்
அணிமணிகள், ஆபரணங்களை உருவாக்கி.

உள்ளது கடம்ப மரம் சுபர்ச்சுவ மலையின் மேல்;
வெள்ளமாகப் பெருகும் மரத்திலிருந்து பழரசம்!

பிரிந்து ஓடும் ஐந்து தாரைகளாக மேற்குப் புறம்;
சேர்ந்து பாயும் பெரிய ஒரு நதியாக மீண்டும்.

பருகுவர் மதுர ரசத்தைத் தேவர்கள் விரும்பி;
பரிமளிக்கும் நறுமணம் நூறு யோசனை தூரம்.

பூஜிப்பர் மதுர ரஸ மஹாநதியைத் தேவர்கள்;
பூஜிப்பர் தங்கள் விருப்பங்கள் நிறைவேறிட.

தாரேஸ்வரி, மஹா தேவி, பக்த கார்ய காரிணி
தேவ பூஜ்யை, மகோத்ஸாஹை, கால ரூபை,

மஹா ரௌணை, கர்மபாதை, காலாங்கி
காமகோடிப் ப்ரவர்த்தினி என்ற நாமங்களால்.

வாழ்க வளமுடன், விசாலாக்ஷி ரமணி