• Welcome to Tamil Brahmins forums.

    You are currently viewing our boards as a guest which gives you limited access to view most discussions and access our other features. By joining our Free Brahmin Community you will have access to post topics, communicate privately with other members (PM), respond to polls, upload content and access many other special features. Registration is fast, simple and absolutely free so please, join our community today!

    If you have any problems with the registration process or your account login, please contact contact us.

A poem a day to keep all agonies away!

Visalakshi Ramani

Well-known member
சிந்தனை தந்த இந்திர ஜாலம்

#116. வரமும், சாபமும்.

சூரன் என்னும் யாதவகுலத் தலைவனின்
சீரிய புதல்வியே பிரதை என்னும் குந்தி.
குந்தி போஜனுக்குத் தத்து அளிக்கப்பட்டு,
குந்தி தேவி எனப் பெயர் பெற்றவள் அவளே.

தந்தையின் விருந்தினரான துர்வாசருக்கு,
சிந்தை மகிழ அவள் சேவை செய்ததால்,
விந்தையான வரம் ஒன்று அளித்து, அதன்
மந்திரத்தையும் உபதேசித்தார், அம்முனிவர்.

எந்த தேவனை அவள் அழைத்தாலும்,
மைந்தன் ஒருவனைத் தன் தேஜசுடன்
அளிப்பான், அந்த தேவன் அவளுக்கு.
களிப்புடன் பெற்றுக் கொண்டாள் வரம்.

விந்தையாகத் தோன்றும் இந்த வரம்,
சிந்தனை செய்யக் கூடிய எவருக்குமே!
கணவன் இருக்கும்போது பிள்ளை வரம்
வணங்கத் தகுந்த தேவர்களிடம் ஏன்?

பின்னர் நிகழ்வதை ஞான திருஷ்டியால்,
முன்னமே அறிய வல்லவர் முனிவர்.
பிள்ளைகள் இல்லை கணவன் மூலம்;
பிள்ளைகள் பெறுவாள் கடவுளர் மூலமே.

காட்டில் வாழும் ரிஷிகளும், பத்தினிகளும்
காட்டு விலங்குகளின் வடிவினை எடுத்து,
ஓடிக் களித்து, விலங்குகள் போலவே தாம்
கூடி மகிழ்வது, அப்போதைய வழக்கமாம்.

சுகித்திருந்த மான்களில் ஒன்றின் மேல்,
தகிக்கும் பாணம் எய்து வீழ்த்திய, மன்னன்
பாண்டுவுக்குக் கிடைத்தது ஒரு கொடிய சாபம்,
“மாண்டு போவாய், மனைவியைக் கூடினால்!”

வனம் ஏகினான் பாண்டு மனைவியருடன்,
மனம் சஞ்சலம் இன்றி வாழ்ந்து வந்தனர்.
பாண்டுவின் அனுமதியுடன், மனைவிகள்
பாண்டவரைப் பெற்றனர், அரிய வரத்தால்.

சாபம் அளிப்பவர் வரமும் அளிப்பார்!
சாபத்தைக் கண்டு அஞ்ச வேண்டாம்.
இறை அருள் இருந்தால், தேடி வரும்
இறை அருளால் ஒரு வரமும் நம்மை!

வாழ்க வளமுடன்,
விசாலாக்ஷி ரமணி

#116. The boon and the curse.

Sooran was a famous leader of the YAdhavAs. He had a pretty, good natured and lovely daughter whose name was Prutha. Kunthibojan was childless and adopted this girl. She was thence called as Kunthi Devi.

When DurvAsa rishi visited her father, Kunthi served him well and took excellent care of him. The rishi was pleased with her and taught her a mantra and gave her a boon.

She could call any God with her mantra and beget a son with the amsam and tejas of the God. Kunti was very pleased with this boon. Any logical mind would wonder why should she get sons with the help of Gods when she has her husband! Apparently the rishi could foresee her future and the need for this unusual boon.

King PANdU whom Kunti married went for hunting. A rishi and his wife had assumed the forms of two deers and were playing amorously. He shot an arrow and killed one of the two deers.

The rishi cursed him that if ever he united with his wife, he would die immediately. PANdu became very sad and unhappy. He went to the forest with his two wives and lived the life of brahmachari.

With the permission of PAndu, his two wives called the dEvatAs and got five sons with their amsams. These five sons were known as the PANdavas- the sons of PANdu

The boon may precede the curse or the curse may precede the boon. But with every curse, God also gives boon and balances them in a subtlest manner!
 

Visalakshi Ramani

Well-known member
சிந்தனை தந்த இந்திர ஜாலம்

#117. குரங்குப்பிடி, தர்மஅடி!

ஆசைதான் எல்லாத் துன்பத்திற்கும் காரணம்,
ஆர்தான் மறுக்க முடியும் இந்த உண்மையை?
பாசம் என்றால் கயிறு, நம்மை பலவாறு
பந்தப் படுத்தும் பார்க்க முடியாத கயிறு!

எது எதையெல்லாம் விட்டு விடுகிறோமோ,
அது அதனால் நமக்குத் துன்பம் இல்லை!
“யாதனின் யாதனின் நீங்கியான், நோதல்
அதனின் அதனின் இலன்” அல்லவா?

காலைப் பற்றி தொங்கும்போதே நம்மை
காலால் எற்றும் உரிமையை அளிக்கிறோம்.
வைக்கும் இடத்தில வைக்கப்பட்டால் தான்,
கைப்பாவையாய் நம்மை ஆட்டிப் படையார்.

குறுகிய வாயுடைய ஒரு சிறிய ஜாடி,
பொரி கடலையால் நிரம்பி மணக்கும்;
மறு எண்ணம் இல்லாமல் கையை விட்டு
நிரம்ப அள்ளும் அறியாக் குரங்கு!

கையும் மாட்டிக்கொண்டது ஜாடியில்,
மெய்யும் மாட்டிக்கொண்டது மனிதனிடம்!
கையை விட்டால் தான் விடுதலை.
கையை விட்டால் இல்லை கடலை!

கடலையா அல்லது விடுதலையா? என்று
உடனடி முடிவு எடுக்க வேண்டும் குரங்கு.
ஒன்று கிடைக்காமலே போகலாம்,
இரண்டுமே கிடைக்காமலும் போகலாம்!

மரத்திடம் சென்று வலியப் பற்றிக் கொண்டு ,
மரம் எனை விடுவதில்லை என்பது போல;
உலகை நாமே வலியப் பற்றிக்கொண்டு,
உலகம் நம்மை விடவில்லை என்போம்!

யாருக்காகவும் எதுவுமே நிற்காது,
உருண்டு ஓடும் உலகம் முன்னோக்கி!
தான் இல்லாத உலகம் நின்றுவிடும் என்று,
தன்னைத் தானே ஏய்த்துக் கொள்வானேன்?

“பந்தமா முக்தியா”? முடிவு நமதே.
“பாசமா பக்தியா”? முடிவு நமதே.
“குறையா நிறையா”? முடிவு நமதே.
“சிறையா விடுதலையா”? முடிவு நமதே.

“இன்பமா துன்பமா”? முடிவு நமதே.
“இவ்வுலகமா வீடு பேறா”? முடிவு நமதே.
இத்தனை முடிவுகளும் நம்மிடம் இருக்க,
பித்தரைப் போல துயர் அடைவதேன்?

வாழ்க வளமுடன்,
விசாலாக்ஷி ரமணி.

#117. THE MONKEY AND THE PEANUTS.

Desire is the root cause of all evils! Nobody can challenge or deny this statement. Affection is rightly called as ‘paasam’. It is the invisible rope that binds a person to everyone and everything he loves.

Whatever we willingly give up, cannot cause us sorrow or misery any more. When we clutch the feet of a person, we automatically bestow on him / her the right to kick us. Nothing should be given more importance than it really deserves.

A narrow mouthed jar was filled with finely roasted peanuts – spreading an inviting aroma all around the jar. A monkey put its hand through the narrow mouth of the jar and grabbed a handful of nuts. It could take out its hand only if it lets go of all the peanuts – which it did not want to. The man who had set out the nuts was sure to catch hold of the monkey and punish it. It may lose either the peanut or its freedom but probably both of them!

A rich old man complained that he wanted to leave all his attachments to the world – but the world did not allow him to do so! This is just like a man hugging a tree and stating that the tree does not let him go! We are all doing the same thing and giving the same explanation!

It is time to realize that NO ONE is really indispensable! The world will keep moving all the same – in spite of everything and everyone. It is our imagination that we make the world go round and but for us, it will come to a grinding halt!

We have complete freedom to choose any one of the two in each of these pairs!
Attachment or liberation, shackles or freedom, the world or the God, dissatisfaction of our mind or satisfaction of our mind, samsaaraa or mukthi, sorrow or peace of mind.

All the choices are in our hands, yet we choose to suffer like ignorant fools!
 

Visalakshi Ramani

Well-known member
சிந்தனை தந்த இந்திர ஜாலம்

#118. இரும்பு உலக்கை

விளையாட்டு வினையாகும் அறிவோம்!
விளையாட்டால் ஒரு குலநாசம் ஆனதே!
யாதவ திலகம் கண்ணன் நம்மவன் என்று,
யாதவ குலம் கர்வமடைந்தது உலகினில்.

“நான் அவர்களை அழிக்காவிட்டால்,
நானிலத்தை அவர்கள் அழித்துவிடுவர்!”
அஞ்சிய கண்ணன் செய்தான், அதற்குக்
கொஞ்சம் அவசியமான ஏற்பாடுகளை.

வசிஷ்டர், விஸ்வாமித்திரர் மற்றும்
வாமதேவர் போன்ற மகரிஷிகளைப்
புண்ணிய தீர்த்தமாக அன்று விளங்கிய,
பிண்டாரகத்துக்கு அனுப்பிவைத்தான்.

கண்ணன் மகனான சாம்பனுடைய
நண்பர்கள் சிலர் சேர்ந்து கொண்டு,
பெண் வேடமிட்ட ஆண்மகன் சாம்பனை
கொண்டு நிறுத்தினர் முனிவர்கள் முன்.

“என்ன குழந்தை பிறக்கும் இவளுக்கு?
பெண்ணா அல்லது ஆணா?” எனக் கேட்க,
ஞான திருஷ்டியில் அவன் ஆண் எனக் கண்டு
மோனத் தவசீலர்கள் கோபம் அடைந்தனர்.

“குலத்தையே அழித்து நாசமாக்க, ஒரு
உலக்கை பிறக்கும் இவனுக்கு, சீக்கிரம்!”
‘வினையாக ஆகி விட்டதே விளையாட்டு !’
சினையாக உருவானது உலக்கை ஒன்று.

உலக்கை பிறந்ததும், உண்மையில் அஞ்சி
நிலத்தை ஆளுகின்ற மன்னனிடம் கூற,
குலநாச சாபத்துக்கு அஞ்சிய அரசரும்
உலக்கையைப் பொடிசெய்து கடலில் வீசினார்.

கரையில் ஒதுங்கிய பொடிகள், வலிய
கோரைப் புற்களாக வளர்ந்து நின்றன.
விழுங்கிய மீனிடம் கிடைத்த இரும்பை,
மழுங்கிய அம்பில் வைத்தான் ஜரன்.

துர் நிமித்தங்களைக் கண்டு அஞ்சி,
தீர்த்தமாடி, தான தருமங்கள் செய்யச்
சென்றனர் பிரபாச க்ஷேத்திரத்துக்கு,
கொன்றனர் மதியினை, மது அருந்தி!

போதையில் ஒருவரை ஒருவர் தாக்க,
கோரைப் புற்களைப் பறிக்க, அவைகள்
இரும்பு உலக்கைகளாக மாறிவிட்டன!
கரும்பு போலாயினர், ஆலையில் இட்ட!

அனைவரும் அங்கே மடிந்து போகவே,
அனந்தனின் அவதாரம் பலராமனும்,
யோகத்தில் அமர்ந்து, உடலை விட்டு
ஏகினான், தன்னுடைய வைகுண்டம்!

மரத்தடியில் அமர்ந்திருத்த கண்ணின்
மங்கலப் பாதத்தை, மான் என எண்ணி,
செலுத்தினான் வேடன் ஜரன், அதே கூரிய
உலக்கை இரும்பு பொருத்திய பாணத்தை.

சங்கு, சக்கரம், கதை என அனைத்தும்
மங்காத ஒளியுடன் வானகம் செல்ல,
ஸ்ருங்காரக் கண்ணனும், தன் உடலோடு
சிங்காரமாகச் சென்றான், வைகுண்டம்.

நமக்குச் சமமானவர்களுடன் நாம்,
நன்றாக விளையாடலாம்; தவறல்ல!
முனிவர்களிடம் சென்று குறும்பா?
இனியேனும் கவனமாக இருப்போம்.

வாழ்க வளமுடன்,
விசாலாக்ஷி ரமணி

#118. Pride and Punishment.

YAdavAs became very haughty since Krishna was one of them. Krishna grew worried sensing their arrogance and decided to wipe away His race before He returned to Vaikuntham.

He made the necessary arrangements without anyone’s knowledge. Sages ViswAmithrA, VAmadEvA, Vashitha were all invited by Him to go over to PiNdAraga Theertham.

The friends of SAmban, Krishna’s son, dressed him up as a woman and asked the sages whether ‘the lady’ would deliver a son or a daughter.

The rishis who knew that he was a man, got very annoyed and cursed that he would bear an iron pestle which would wipe away their race.

Samban became pregnant with an iron pestle and delivered it in due course. They reported the matter to the king. He promptly ordered them to power the pestle and throw it in water.

The iron tip of the pestle was swallowed by a fish. A hunter named Jaran got it from the fish and fixed it as the tip of one of his arrows.

The powder of the pestle grew into thick tall grasses along the bank. When all the yAdavAs went to PrabAsa kshEthram, they got intoxicated by drinking wine and started fighting among themselves.

When they ran out of asthrams, they grabbed the grass and stared hitting one another with it. Each grass transformed into an iron pestle and very soon all of them got killed.

BalarAm sat in yOga samAdhi and returned to vaikuntham.

Jaran, the hunter who had fixed the iron tip to his arrow, shot it at Krishna’s foot – mistaking it to be the face of a deer. The conch, the discus, the mace, the chariot and Krishana all went beck to Vaikuntham

We can tease and play with our equals. But if we try to do so with venerable people, we must also be ready to face the unpleasant consequences!
 

Visalakshi Ramani

Well-known member
Today I have posted 2 poems due on 3rd March and 4th March.

At times I am not able to enter into my website for posting the poem due on that day!

So today I evolved a new scheme by which I can access my poem without entering my website.

Hope the sailing will be smooth in the future!
 

Visalakshi Ramani

Well-known member
சிந்தனை தந்த இந்திர ஜாலம்

#119. ஆமையும், பொறாமையும்

ஆமை நுழைந்து விட்ட வீடும்
அமீனா நுழைந்து விட்ட வீடும்,
ஆட்டம் கண்டு அழியும்; இது
அனைவரும் அறிந்த உண்மை.

ஆமையைக் காட்டிலும் கொடியது
அசூயை எனப்படும் பொறாமை.
அசூயை நுழைந்த மனம் ஒரு
பிசாசை விடவும் கொடியது ஆகும்.

காமாலைக் கண்களுடைய ஒருவன்
காண்பதெல்லாம் மஞ்சளாவதுபோல
அசூயை கொண்டவர் கண்களுக்கு
அனைத்துமே தவறாகத்தான் தெரியும்.

மனத்தில் உள்ள மாசினை எல்லாம்
மற்றவர் மீது ஏற்றிச் சொல்லியே
மாளாத துயரில் ஆழ்த்துவர், தன் மீது
தாளாத அன்பு உடையவர்களையும்!

பொறாமை பிறப்பிக்கும் ஒரு வித
தீராத சந்தேகச் சங்கிலித் தொடரை.
எடுத்தால் குற்றம், வைத்தால் குற்றம்;
விடுதலை என்பதே கிடையாது!

பொறாமை உருவாக்கும் யாராலும்
பொறுக்க முடியாத கோபத்தையும்!
சினம் கொண்டவர் சிறிது சிறிதாய்த்
தினம் அழிவர்! தப்பிக்க உண்டு வழி!

அனைத்து மன மாசுகளையும் ஒரு
ஆணி வேறாக இருந்து வளர்ப்பது
அசூயை ஆகிய பொறாமையே!
அதை விரட்டினால் வாழ்வு சிறக்கும்.

வாழ்க வளமுடன்,
விசாலாக்ஷி ரமணி.

#119. THE GREEN EYED MONSTER.

The house into which the Ameena (the revenue officer appointed by the court ) and a tortoise enter, will perish!

There is something which is even more dangerous than these two. It is the green-eyed-monster called Jealousy.

A mind corrupted by jealousy is a demon-in-disguise. The person suffering from jaundice sees everything as yellow colored.

To the mind corrupted by jealousy, everything appears wrong – as they are viewed through a colored lens.

Jealousy creates an unending chain of suspicion. Where love becomes thin, faults become thick. Every action will be projected as a major crime.

The only way out is to make ones mind devoid of jealousy. When jealousy the root cause of all the other mental pollutions is removed completely, life will become happy again.
 

Visalakshi Ramani

Well-known member
சிந்தனை தந்த இந்திர ஜாலம்

#120. பக்தனின் பக்தன்

நாபாகன் என்னும் மன்னனின் மகன்,
நானிலம் புகழும் மன்னன் அம்பரீசன்.
பிராமண சாபத்தை வென்று, புகழ் பெற்ற
பரம பாகவதன், பக்தன், ஞானி, அரசன் .

பக்தியுடன், சம நோக்கும் கொண்டு,
யுக்தியுடன் அரசாண்டு வந்தவனின்
விவேக, வைராக்கியங்களைக் கண்டு,
விஷ்ணு அளித்தார் தன் சுதர்சனத்தை.

பகைவர்களிடமிருந்து கணம் தவறாது,
பாதுகாத்து வந்தது சுதர்சனச் சக்கரம்.
பசுதானமும், துவாதசி விரதமும் செயும்
விசுவாச அரசனிடம் துர்வாசர் வந்தார்!

உணவு உண்ண அழைத்ததும், முனிவர்
உணவுக்கு முன்பு நீராடச் சென்றார்.
விரதம் முடிக்கும் வேளை வரவே,
அரசன் தண்ணீரைப் பருகி முடித்தான் .

தம் ஞான திருஷ்டியால் கண்ட முனிவர்,
தம் கோபம் பொங்கி எழ, அக்கணமே
ஏவினார் அவனை அழித்துவிட, ஒரு
பேயினை ஜடையில் தோற்றுவித்து.

ஊழித்தீயைப்போல அழிக்க வந்த பேயை,
ஆழிச் சக்கரம் சினந்து அழித்துவிட்டது.
ஓட ஓட விரட்டிச் சென்று, முனிவரை
ஓடச் செய்தது மூவுலகமும், சுதர்சனம்.

பிரமனைச் சென்று அடைந்தார் முனிவர்.
பிரமனோ நாரணனை அஞ்சுபவர் அன்றோ?
கைலாசம் சென்றாலும் பலன் இல்லையே!
கைலாசபதியும் நாரணனிடமே அனுப்பினார்.

நாராயணணும் கை கொடுக்கவில்லையே!
“நான் செய்வது ஒன்றுமில்லை முனிவரே!
பக்தனின் பக்தன் நான் என்று நீர் அறியீரா?
பக்தனின் பாதம் சென்று பற்றுங்கள்” என்றான்.

காலடியில் வீழ்ந்த பெருந்தவ முனிவரின்
கோலம் கண்டு மனம் பதைத்த மன்னன்,
சக்கரத்திடம், “இவரை விட்டு விடு!” என,
சக்கரமும் அங்கிருந்து அகன்று சென்றது.

பிராமணசாபம் என்றால் உலகே அஞ்சும்!
பிராமணரையே அஞ்ச வைத்த ஒருவன்,
சாபத்தை வென்று, இறைவனின் நல்ல
நாமத்தின் புகழை நிலை நிறுத்தினான்.

வாழ்க வளமுடன்,
விசாலாக்ஷி ரமணி.

#120. A Devotee of His devotees.

Ambareesan was the son of King NAbhAgan. He was a JnAni, and a staunch devotee of Lord VishnU. He treated everyone equally. He had humility, vairAgyam and vivEkam. Lord VishnU was so pleased with him that He appointed His sudharsana chakram for protecting Ambareesan.

Ambareesan observed DhwAdhasi vratham and gave gift of cows to brahmins. On that day Sage DhurvAsa came to visit the king. The king invited the rushi for a feast and he went for a bath before eating the feast. The appointed time for completing the DhwAdhasi vratham had come but the rishi had not returned from the river.

So the king drank some water and completed his vratham. Sage DhurAsa came to know of this his through his JnAna dhrushti (divine vision) and became mad with anger. He created a demon from his matted hair in order to kill Ambareesan.

The King was not afraid of the demon. Sudharsana chakram destroyed the demon and started chasing the rishi all over the three worlds.

The rish sought Brahma’s protection in vain. Siva in KailAsh advised him to go to Vishnu. Vishnu said, “I am a devotee of my devotees. There is nothing I can do! Seek the pardon of Ambareesan against whom you gave sinned.”

The rishi fell at the king’s feet. The king ordered the discus to spare the rishi. Thus the pious king defied the terrifying curse of a brahmin and established the greatness of a true devotee.
 

Visalakshi Ramani

Well-known member
சிந்தனை தந்த இந்திர ஜாலம்

#121. கருமையும் அழகே!

பகலும், இரவும் இருப்பதைப் போன்றே,
வெண்மையும், கருமையும் இணை பிரியாதவை!

முழுவதும் பகலாய் இருந்தாலும் கடினம்;
முழுவதும் இரவாய் இருந்தாலும் கடினம்.

வெப்பம், குளிர் என்பன ஒரு இரட்டை.
வெயில், மழை என்பதும் ஒரு இரட்டை.

இன்பம், துன்பம் என்று ஒரு இரட்டை.
வெற்றி, தோல்வி என்று ஒரு இரட்டை.

வாழ்வு, தாழ்வு என்றொரு ஜோடி;
வளர்ச்சி, தளர்ச்சி என்றொரு ஜோடி.

லாபம், நஷ்டம் என்று ஒரு ஜோடி.
ராகம், த்வேஷம் என்று ஒரு ஜோடி.

வளமை, வறுமை, என்பதும் இரட்டை.
பெருமை, சிறுமை என்பதும் இரட்டை.

மானம், அவமானம் என்றொரு ஜோடி.
புகழ்ச்சி, இகழ்ச்சி என்றொரு ஜோடி.

எந்த ஜோடியின், எந்தப் பிரிவுமே,
வந்த பின்னர் வரும் நமக்கு கலக்கமே!

எது வந்தாலும், நன்மையே பயக்கும்.
இதை உணர்ந்தாலே, வாழ்வே இனிக்கும்!

வாழ்க வளமுடன்,
விசாலாக்ஷி ரமணி.

#121. BLACK IS BEAUTIFUL!

The colors White and black form a wonderful combination. Day and night follow each other. If the day is 24 hours long – it will be very tedious. If the night is 24 hours long, life will become very gloomy and miserable.

We have several more of such opposite pairs existing in our world.

Heat and cold form one such pairs;
Sunshine and rain form another such pair;

Happiness and Sorrow form one such pair;
Victory and Defeat form another;

Prosperity and Adversity form one such pairs;
Growth and decay form another pair;

Profit and Loss form one such pairs;
Likes and Dislikes form another pair;

Plenty and Scarcity form one such pair;
Fame and ill fame form another pair;

Respect and Disrespect form one such pairs;
Acceptance and Rejection form another pair of opposites.

Most people lose their equanimity by each of these opposing factors.

Only when we develop the mental attitude to accept everything as God’s gift to us, can we live happily and peacefully on the face of the earth.
 

Visalakshi Ramani

Well-known member
சிந்தனை தந்த இந்திர ஜாலம்

#122. மாயக் கண்ணன்

கோபாலனுக்குப் பிடித்த உணவுகள்,
பால், தயிர், வெண்ணை இவைதானே!
கட்டித் தயிர் சாதமும், அதற்குத்
தொட்டுக்கொள்ள ஊறுகாயும்தானே!

மாடு மேய்க்கச் செல்லுவதே, கூடித் தன்
மற்ற நண்பர்களுடன் உண்பதற்காகவே!
ஒரு பிடிச் சாதம், ஒரு கடி ஊறுகாய்!
ஒரு அமிர்தமும் ஈடாகாது அன்றோ?

மணல் மேட்டில், யமுனா தீரத்தில்,
நண்பகல் வேளையில் உணவு உண்ண,
கன்று, மாடுகள் கண் காணாது செல்ல,
தன் நண்பரை விட்டுச்சென்றான் கண்ணன்.

திரும்பி வந்தால், மாயமாகி இருந்தனர்,
அருமை நண்பர்கள் அனைவருமே!
மாடு, கன்றுகளும் போனவைகளே;
தேடியும் கிடைக்கவில்லை எவையுமே!

மாயக் கண்ணனுக்கு, இது ஒரு சவாலா?
மாயப் பசுக்களாகவும், கன்றுகளாகவும்,
எத்தனை நண்பர்கள் காணவில்லையோ,
அத்தனை பேர்களாகவும் உருவெடுத்தான்.

என்றைக்கும் விட அன்றைக்கே அங்கு,
அன்பு ஆறு பெருக்கெடுத்து ஓடியது.
அண்ணன் பலராமன் கூடச் சற்றும்
அறியவில்லை, இந்த மாற்றங்களை!

ஒரு நாள் பிரமனது உலகில் எனில்
ஓராண்டு ஆகிவிடும் நம் உலகில்!
ஓராண்டு காலம், மாயக்கண்ணன் இந்த
ஓரங்க நாடகத்தை நடத்தி வந்தான்!

பிரமன் மறுநாள் பார்த்து, முற்றும்
பிரமித்து, மதி மயங்கி நின்றான்.
தான் மறைத்த அத்தனை பேர்களும்,
தன் கண் முன், பூலோகத்திலேயே!

அனைத்தும் அக்கண்ணனே என்றதும்,
மலைத்துபோய், விழுந்து வணங்கினார்.
“அகந்தையால் அறிவிழந்தேன்; நான்
அறியவில்லை, உம் மகிமைகளை.

பக்தியால் மட்டுமே அறியவல்லவரே!
பக்தியைத் தாரும்” என்று வேண்டினார்.
பிரமனின் மாயைகள் செல்லுமா, நம்
பிரமாண்ட நாயகன், கண்ணனிடம் ?

வாழ்க வளமுடன்,
விசாலாக்ஷி ரமணி.

#122. Brahma’s trick!


Lord Krishna’s favorite food was curd-rice and pickles. After wandering behind the cows and calves, Krishna and His cowherd friends would become hungry and thirsty. They would sit down on the sand dunes of the river Yamuna and enjoy the refreshing meal of curd-rice and pickles.

One afternoon as they settled down to eat, the cows and calves wandered away and were not to be seen. Krishna told his friends to continue to eat while He would go in search of the cattle.

Brahma had hidden all the cows and calves by his mAyA sakthi. When Krishna returned, He found that all His friends had disappeared too, without a trace! He could not go back home all alone by Himself. So He transformed Himself to as many cows, calves and boys that were missing and returned to Gokulum.

The parents rejoiced the return of the cattle and the boys – more than ever before! This drama continued for one full year – since a day in Brahma’s world is equal to one year on the earth. No one knew about the miracle Krishna was performing -including His loyal elder brother Balram.

On the next day when Brahma looked down, he could not believe his eyes! All the cows and calves were grazing as usual and the boys whom he had hidden were playing in the sand!

He realized the great mistake he had committed, knelt in front of Krishna and begged for His pardon. “I was filled with ego and failed to recognize your true greatness. I thought you were a mere cowherd. You can be truly known only through JnAnam and devotion. Grant me those, so that I will never commit a similar mistake in the future”

Krishna was happy to get back his real friends and the cattle! He made them forget the recent events and they all returned home in the evening asif nothing unusual had happened.

Krishna was better understood by the innocent and ignorant gopAlakAs than the proud and conceited Brahma!
 

Visalakshi Ramani

Well-known member
சிந்தனை தந்த இந்திர ஜாலம்

#123. யார் பெரியவர்?

ஒருநாள் ஒரு பெரிய கேள்வி பிறந்தது,
உறுப்புகளில் எல்லாம் யார் பெரியவர்?
கண்களா, காதுகளா, நாசியா, நாவா?
கால்களா, கரங்களா, வயிரா, வாயா?

உடல் நலம் பேணுவதில் இவர்களில்
உண்மையில் யார் தான் பெரியவர்?
விடை தெரியவில்லை ஒருவருக்கும்,
உடன் தொடங்கியது வேலை நிறுத்தம்!

“எங்கள் உதவியின்றி, எப்படி உண்ணுவீர்கள்?”
என்று தங்கள் பெருமை பேசின கரங்கள்!
“எங்கள் உதவி இன்றி ஓடி, ஆடிப் பொருள்
எப்படித் தேடுவீர்” என்று கேட்டன கால்கள்.

” நான் தான் உணவை விழுங்கி உடலுக்கு
நன்மை புரிகின்றேன்”, பெருமை பேசியது வாய்.
” எங்கள் உதவி இன்றி எப்படி ஜீரணம் செய்வீர்”?
என்று வழக்காடின வயிறும், இரு குடல்களும் .

காதுகளும், கண்களும், மற்ற உறுப்புக்களும்,
கலகம் செய்யத் தொடங்கின ஒரே நேரத்தில்.
முடிவு காண முடியாமல் போனதால், அவைகள்
முழுவதுமாகப் ஆக போராட்டத்தில் இறங்கின.

உணவு உள்ளே செல்ல வில்லை; உடல் சக்தி இழந்தது.
கண்கள் மங்கி விட்டன; காதுகள் பஞ்சடைத்தன;
மூளை மழுங்கி விட்டது; குரல் கூட எழும்பவில்லை.
மூலையில் சுருண்டு விழுந்து விட்டது உடல்.

புரிந்தது அப்போதுதான் அதற்கு ஒரு உண்மை.
பெரியவர் சிறியவர் என்கின்ற பேதம் இல்லை.
சரிவர அனைவரும் தத்தம் பணிகளை,
புரிந்தால் மட்டுமே உடல் வாழ முடியும்.

புத்தி வந்தது; போராட்டாம் முடிந்தது!
சக்தி வந்தது; உடல் பணிகள் நடந்தன!
வேற்றுமை மறந்த உடல் உறுப்புகளும்,
ஒற்றுமையாக தம் பணிகளை செய்தன.

வாழ்க வளமுடன்,
விசாலாக்ஷி ரமணி

#123. WHO IS THE MOST INDISPENSABLE?

This was the topic of discussion among all the different parts of a human body one fine day. No one knew the right answer and so they all started arguing among themselves.

The hands asked, “How will the body eat food without our help?” The legs demanded to know, “How can the body move from to place without our assistance?

“We swallow the food and help in the digestion!” said the mouth, the teeth and the tongue. “How will the body digest the food and assimilate it with our assistance?” demanded the stomach and the intestines.

The eye, the nose, the ear and each and every part of the body glorified itself as the most indispensable part of the human body. When no decision could be arrived at, all the parts went on an indefinite and lightning strike.

Soon the whole body became very weak; the eyes became dull; the ears could not hear anymore as if they were stuffed with cotton; the voice won’t rise; the brain became dizzy.

Suddenly the truth dawned on all of them. None of them was more important or less important in maintaining the fitness of the body!

They all were equally important for the body’s good health. Only when each and everyone of them functioned properly, the body will remain in good shape.

The indefinite strike was immediately called off! All the parts were happy to return to their original functions. The body became strong and active as before.
 

Visalakshi Ramani

Well-known member
சிந்தனை தந்த இந்திர ஜாலம்

#124. த்ரி வக்ரா

அஷ்ட வக்ரன் கதையை அறிவோம்;
அஷ்ட வக்ரமும், அறிவுக்கு அல்லவே!
த்ரிவக்ரா கூனியும் பெற்றிருந்தாள்,
த்ரிவக்ரம் உடலில், மனதில்அல்ல!

வில் யாகத்துக்கு வந்த அழைப்பை,
விழைந்து ஏற்ற கண்ணன், பலராமன்,
மதுரா நகரிலே, ராஜ வீதியிலே,
மதர்ப்புடன் நடந்து சென்றனர்.

தாமரைக் கண்ணியும், அழகியுமான
கூனி ஒருத்தி, எதிரே வந்தாள்.
சந்தனம் சேர்ப்பதில் திறமைசாலி!
‘சந்தனம் பூசுவீர்’, என்று அளித்தாள்.

சந்தனம் பூசி மகிழ்ந்த கண்ணன்,
மந்திரமின்றி, மாயம் செய்தான்.
உள்ளத்தில் கொள்ளை அழகும்,
உடலில் கூனலும் பெற்ற அவளை,

உலகம் மூன்றும் கண்டு மயங்கும்,
உலக அழகியாக ஆக்க முனைந்தான்.
தன் இரு கால்களால், அவளது
தளிர்ப் பாதங்களை மிதித்து,

தன் இரு விரல்களால், அவள்
தாடையைப் பற்றி உயர்த்தவே,
மூன்று கூனல்களும் மறைந்து,
மூன்றுலக அழகி ஆனாள், அவள்.

கண்ணனின் தரிசனமே போதும்,
மண்ணில் நாம் கடைத்தேறவே.
கண்ணன் அருளும், ஸ்பரிசமும்,
என்ன மாயம் செய்ய இயலாது?

வாழ்க வளமுடன்,
விசாலாக்ஷி ரமணி.

#124. Thri VakrA.

Names like the Asta vakra and Thri vakra, denote the deformity in the person’s body and not in the mind, intellect or greatness!

Kamsan had invited Krishna and Balram for the Dhanur Yagam in the city of Mathura. The two divine brothers were given a tear filled farewell by the people in Gokulam.

They reached Mathura and were walking majestically in the streets of the City. A beautiful woman but with three distortions in her body, crossed their path.

Her name was Thri Vakra. She was an expert in preparing sandal paste and used to supply to Kamsan everyday.

She offered the brothers the sandal paste she had prepared. Krishna and Balram felt kindly disposed to that pretty but deformed lady. Krishna decided to straighten the three distortions in her body.

He pressed down her feet with his own feet and lifted her face with his two fingers placed under her chin.

Lo and behold! Her distortions straightened and she became the most beautiful damsel in all the three worlds!

A mere dharshan (glimpse) of Krishna is enough to make miracles happen! If his ‘sparsam’ (touch) is also added to his grace which miracle would remain impossible in the world?
 

naithru

Active member
The Monkey and the peanuts
This is a true in Africa,
a small hole in a coconut, just big enough so the monkey could slide its hand in. He then tied the coconut to a tree and put a banana inside.

In practically no time a monkey came and smelling banana, put his hand inside the coconut. But, when he tried to pull out his hand, since the fist was clenched holding a banana, it would not come out of the small hole.

The wise farmer began climbing up the tree. The monkey was its own hostage. It could let go of the banana and take its hand out, but no, it held onto it tightly. It made a lot of noise but the man went to him calmly and grabbed hold of the monkey.

The timeless Vedas and many philosophical treatises talk about detachment and equanimity for a peaceful life. Is it practical, doable? On the subject of detachment,

We have so many hormones, physical, chemical and biological factors (sic) working with our day to day psychology and there are gurus who say ‘ohh give up this and give up that…’

Even they know that it is not possible [to] detach with (sic) your ‘pleasure, taste and desire…’ but they keep insisting on these things because they know that it is not actually possible to detach…it is part of our own brain (sic) and psychology…

This is the centuries (sic) old trick that gurus [have] been playing with their followers to sustain their power.
Don’t be Fooled.
 

naithru

Active member
The moral of the story: attachment is monkey-business.

On a more serious note, the root cause of attachment is ignorance. The monkey has placed a greater value on the banana than its own freedom. To let go of the banana, it must exercise conscious detachment from the object of desire (a banana in this case). You consciously detach yourself from something for a few weeks and letting go happens automatically. You quit taking tea, for example, for a few weeks and the desire to have tea will let go of itself. Try it to believe me.

Besides, letting go isn’t as hard as it sounds. You let go of your thoughts, body and mind before you go to bed every night. In fact, it’s not possible to fall asleep without letting go. The rejuvenation and peace you experience in sleep is because you let go. If you want a similar feeling in your waking life then sooner or later, letting go is a must.

Whatever it is that you are attached to, it will tie you down. It’s as simple as that. Whether that’s good or bad is your personal perspective. The prison of mind is built using the bricks of desires that are cemented in attachment. Awareness is the only door, mindfulness the only window. Vairagya, detachment, is the only dozer to raze this prison.

If mind is a monkey, banana is the desire. That clenched fist is the attachment and the wise farmer symbolizes detachment. All climbed up on the tree of life. And, coconut? What’s coconut? It’s samsara.
 

Visalakshi Ramani

Well-known member
Brilliant my friend!

We can let go if we see the negative side of the things. I am sure everything has a positive side as well as a negative side. Otherwise there will be no equilibrium anywhere anytime in anything.

When I imagine that Sugar and salt are poison for me due to my Diabetes and blood pressure, I am able to give them up completely or at least reduce the intake to minimum possible.
This is the easy way of giving up things by realizing their negative impact.

'Virakthi' is possible when there is no 'rakthi'. We are able detach very easily from people who do not like us, love us , understand us, tolerate us or just keep bullying us or nging us.

Actually my yoga guru used to say these very wise words.
"If you have one hundred beautiful saris wear them. If you have many costly jewels wear them. If you have a palatial house live in it. These are all bestowed on you for your good merits earned the past births. BUT DO SO WITHOUT GETTING ATTACHED TO ANYTHING YOU USE OR ENJOY."

So It is the mental attachment that causes the trouble more than actually possessing or using things.

King Janaka ruled a kingdom and enjoyed all the pleasures of a king's life - but he was considered as a vidEha as well as viraktha.

It is possible since it is all in the mind. When the mind is set right everything will fall in its place. It is as simple as that really.
 

Visalakshi Ramani

Well-known member
சிந்தனை தந்த இந்திர ஜாலம்

#125. முனிவரும், நாகமும்

அரும் தவ முனிவர் ஒரு முறை கண்டார்,
கரு நிற நாகம்! கண்டவர்கள் ஓடும் படியாக;
எதிர்ப்பட்டவரை எல்லாம் துரத்தித் துரத்தி,
எதிப்பவர்களைக் கடித்துக் கொல்லும் நாகம்!

“உயிர்க்கொலை பாபம், நீ தவிர்ப்பது நலம்,
உயிரைப் பறிக்கும் படிக் கடிக்காதே”, என்று
நல்ல வார்ததைகள் கூறிய முனிவர் பின்னர்,
செல்லலானார் அவர் தம் வழியிலே.

மறுமுறை முனிவர் அவ்வழி வந்த போது ,
மண்டிய புண்களுடன் குற்று உயிராகி விட்ட,
நாகத்தைக் கண்டு மிகவும் வருந்தி வினவினர்,
“நன்றாக இருந்த நீ ஏன் இப்படி ஆகிவிட்டாய்?”

“உங்களால் எனக்கு ஏற்பட்டது இந்த கதி!
ஊராரை நான் கடிக்கவில்லை என்பதால்,
சின்னப் பிள்ளை முதல் பெரியவர்கள் வரை,
இன்னல் தந்ததால் காயம் அடைந்தேன்”.

“கடித்து கொல்ல வேண்டாம் என்று சொன்னேன்.
சீறி பயமுறுத்த வேண்டாம் என்று சொன்னேனா ?
அடி படாமல் காத்து கொள்ள நீ சீறத்தான் வேண்டும்.
சீறினால் தான் நாகம், சீறாவிட்டால் வெறும் கயிறு”

முனிவன் சொன்னது இப்போது புரிந்தது.
சினந்த நாகம் சீறியே தன்னை பிறரின்,
கல்லடிகளில் இருந்தும், தடி அடிகளில் இருந்தும்,
காத்துக் கொண்டு பின் நெடுநாள் வாழ்ந்தது

வாழ்க வளமுடன்,
விசாலாக்ஷி ரமணி

#125. THE SAINT AND THE SERPENT.

A saint was walking through a village. He was horrified to see a black cobra which used to kill everyone in the village, who dared to cross its path!

He told the cobra,” Killing is a sin! It should be avoided at all costs. Do not kill anyone in the future with your poisonous fangs”.

The saint happened to pass through the same village some time later. Now he was truly shocked to see the cobra with many bleeding wounds on it s body – scarcely alive! He asked it what had caused such a state of affairs?

The snake replied, “It was because I listened to your advice and stopped killing people. They became very bold and started hitting me with sticks and stones – reducing me to this miserable condition!”

The saint replied, “I told you not to bite them. I never said you should not hiss to frighten them. You will be considered a snake only as long as you hiss. Otherwise you will be considered no better than a mere rope. One should not give up totally his inherent nature (swabhAvam)”

The snake understood the saint’s message correctly this time. He hissed to frighten away the people who came to hit him with stones or beat him with sticks. He lived for several years without killing anyone in the village and also without getting hit by them.

One should never give up one’s natural disposition completely and thereby become vulnerable in the eyes of the others.
 

Visalakshi Ramani

Well-known member
I know a lady who wears her nakshatra diamond jewels, the way ordinary women war their costume jewelleries. She has many necklaces with pendants matching the saris she wears.

But she she shows absolutely no pride, no ego, no upmanship. She just wears them without getting attached to them nor is she self conscious of wearing them!

It is the usual practice to draw everybody's attention to that thing which one feels very proud of!

Small wonder she is getting more more 'D's any lady will die for!
 

Visalakshi Ramani

Well-known member
Actually it is a spark that makes many wonderful things happen and also many deadly things happen!

A spark of light can dispel the densest darkness in a second.
A spark of knowledge can lead to total enlightenment

A spark of fire can make a room full of explosive explode
A spark of hatred may lead to violent crimes

A spark in the right place and the right time is all we need! A distant relative became even more distant when he got the spark he needed while attending a lecture in Hare Krishna temple,

He gave up his job in multinational company with an astronomical salary and is now one of the prominent swamijis there.

Another young nephew has renounced his family, his job and is happy to become a swamiji. He does not support his parents but the house built for him supports his parents - by earning enough rent to meet their expenses!

Do yo know where I get the sparks that have resulted in many of my poems and essays? I am a bathroom-thinker like the many others who are bathroom singers. :)

Something will flash in my mind when I am all alone and undisturbed by the external world and it will form the core of the next write up.

We must be grateful that we don't have to share public bathrooms as in some other countries - which will deny us even those precious moments of undisturbed solitude!
 

Visalakshi Ramani

Well-known member
சிந்தனை தந்த இந்திர ஜாலம்

#126. தச அவதாரம்

மனிதர்களும் எடுக்கின்றார்கள்,
மண்ணுலகில் தச அவதாரங்கள்!

தந்தைக்கு நல்ல ஒரு மகனாகவும்,
மகனுக்குத் நல்ல தந்தையாகவும்;

தாத்தாவுக்குச் செல்லப் பேரனாகவும்,
பேரனுக்குப் பிடித்த தாத்தாவாகவும்;

அண்ணனுக்குத் தக்க தம்பியாகவும்,
தம்பிக்கு ஏற்ற அண்ணனாகவும்;

ஆசிரியருக்குச் சிறந்த மாணவனாகவும்,
மாணவனுக்கு உகந்த ஆசிரியராகவும்;

மாமனாருக்குப் பிரிய மருமகனாகவும்,
மருமகனுக்கு, உயர்ந்த மாமனாராகவும்!

கண்ணன் எடுத்த அவதாரங்களைக்
கண்கள் குளிரக் காண்போமா, நாம்?

மனிதர்களுக்கு அவன் ஒரு மாணிக்கம்;
மனம் கவர்ந்த மன்மதன், மாதர்களுக்கு!

கோபர்களுக்கு, நெருங்கிய நண்பன் அவன்;
கோபியருக்கோ, உள்ளம் கவர்ந்த காதலன்.

தேவகி வசுதேவருக்கு, நோற்றுப் பெற்ற புதல்வன்;
பாவிகளுக்குத் தண்டனை அளிக்கும் தர்மதேவன்.

பொல்லாத கம்சனுக்கு, அச்சம் தரும் காலதேவன்;
பொது ஜனங்களுக்கு, அவன் ஒரு சிறு குழந்தை.

யோகியருக்கு, எல்லாம் வல்ல பரமாத்மா;
ஞானியருக்கு, அவன் ஞானம் தந்த பரமன்.

கண்டவர் மனங்களில், கம்சன் அரண்மனையில்,
கண்ணன் நிலை பெற்று விளங்கியது, இவ்வண்ணமே!

வாழ்க வளமுடன்,
விசாலாக்ஷி ரமணி.

#126. Dasa Avathaaram.

Everyday, each one of us play different roles and assume dasa avatArams!
A man is a son to his father; and a father to his son;
a grandson to his grandfather and a grandfather to is grandson;
a younger brother to his elder brother, and an elder brother to his younger brother;
a student to his teachers, and a teacher to his students;
a son in law to his father in law and a father in law to his son in law.
Krishna also appeared to assume different roles in the eyes of the beholders, when he lived on the earth as an avatar.
To all the men in the world, Krishna appeared as a ‘gem-among-men’!
To all the women, Krishna appeared as Manmathan – The God of Love.
To all the GopAlas (cowherds) He appeared as their bosom friend.
To all the gopikas (women of Gokulam), He was their secret lover;
To Devaki and Vasudev, He was their eighth son.
To the wicked people, He was the Dharma Devan (The God of Justice).
To Kansan He appeared as Yama Dharman (The God of Death)
To the general public He was a young boy in great trouble.
To the yogis He appeared as ParamAtma (The supreme God)
To the JnAnis, He appeared as the JnAna dhAthA ( Giver of true knowledge)
This is how Krishna appeared to the different people when he entered the durbar of Kansan.
 

naithru

Active member
Yes a spark indeed, which brings to my mind an old poem which I read about six decades back.
something which goes like this. Its about drinking.
Bar is a place where hot drinks are sold, yes true whoever has named, named it so well.
bar to heaven and a gateway to hell.
bar to all good things and a gate to all and bad things.
bar to good happy family and a gate to broken and so on....
It tells about bar to so many good things and a gateway to all unimaginable
comes naturally to people like you madam. Now that a spark has been given to you , go ahead. .
look forward to it...
 

Follow Tamil Brahmins on Social Media

Latest posts

Top