• Welcome to Tamil Brahmins forums.

    You are currently viewing our boards as a guest which gives you limited access to view most discussions and access our other features. By joining our Free Brahmin Community you will have access to post topics, communicate privately with other members (PM), respond to polls, upload content and access many other special features. Registration is fast, simple and absolutely free so please, join our community today!

    If you have any problems with the registration process or your account login, please contact contact us.

sri subramaniya bhujangam

Status
Not open for further replies.
'புஜங்கம்' என்றால் 'தோளால் நகர்ந்து செல்லும் பாம்பு' என்று பொருள். இச்சொல் வடமொழியில் உள்ள ஒருவகை யாப்பைக் குறிக்கும். இப்புஜங்கக் கவியுள் அமைந்து கிடக்கும் சொற்கோவை பாம்பொன்று வளைந்து வளைந்து செல்லுவது போல் இருப்பதால் இத்தகைய கவிக்குப் புஜங்கம் எனப் பெயருண்டாயிற்று.

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரரின் கல்வி, தவம், யோகம் முதலியவற்றின் மேன்மையைக் கண்டு பொறாமை அடைந்த அபிநவ குப்தர் என்ற புலவரொருவர் மந்திர ஏவலால் பகவத்பாதர்கள் காச நோயால் துன்புறச் செய்தார். இந்நோயால் இவர் தாங்கமுடியாதவாறு துடித்துத் தவித்தார். ஒருநாளிரவு சிவபரம்பொருள் இவருடைய கனவில் தோன்றி 'ஜயந்தி புரம்' எனும் திருத்தலத்தில் சூரபன்மாவை வென்றழித்துவிட்டு, 'ஜய வின்ப வடிவமாய்' விளங்கும் என் குமாரனாகிய செந்திற்குமரனைக் கண்டு வழிபட்டால் இக்கொடிய வியாதி அடியோடு உன்னை விட்டு நீங்கும் என்று கூறித் திருநீறும் அளித்தருளினார். ஆச்சாரியர் அதனை ஏற்று அணிந்து தம்மைப் பிடித்திருந்த நோய் நீங்கப்பெற்றார்.

மறுநாள் தம்முடிய யோக சத்தியால் திருச்செந்தூர் என வழங்கப் பெறும் ஜயந்தி புரத்தை அடைந்தார். அங்கு ஆதிசேடன் என்னும் தெய்வ நாகம் திருச்செந்தில்நாதன் திருவடிகளில் வழிபாடு செய்தலைக் கண்ணுற்றார். உடனே 'பாம்பு' எனும் பொருளைத் தரும் 'புஜங்கம்' என்னும் பெயரைக் கொண்ட புது வகை யாப்பில் வடமொழியில் முப்பத்து மூன்று கவிகள் கொண்ட திருப்பாமாலை படைத்துத் திருச்செந்திலாதிபன் திருவடிக்குச் சூட்டினார். இது தான் 'திருச்செந்தூர் ஸ்ரீ சுப்ரமணிய புஜங்கம்' தோன்றிய வரலாறாகும்.

 
பத்திச் சுவை நனி சொட்டச் சொட்ட அமைந்த இந்நூலைத் தமிழில் மொழியாக்கம் செய்தவர் 'கவியரசு' அவர்கள். இவர் தென்மொழி, வடமொழி இரண்டிலும் வல்லவர். தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு மூல நூல் போன்றே அமைந்துள்ளது. மூல நூலில் அமைந்துள்ள கருத்துக்களில் ஒன்றையும் விட்டுவிடாமல் 'புஜங்கம்' என்னும் யாப்பிலேயே மொழிபெயர்த்துள்ளமை சுவைத்து மகிழத்தக்கது.

புஜங்க விருத்த யாப்புக் குறித்தும் இம்மொழிபெயர்ப்புக் குறித்தும் ஓரறிஞரின் கருத்து வருமாறு:

புஜங்க விருத்தத்தின் அமைப்பு, `யமாதா யமாதா யமாதா யமாதா` என்று நான்கு வரிகள் கொண்டதாக இருக்கும். லகூகூ லகூகூ லகூகூ லகூகூ என்றும் இதைக் குறிப்பிடலாம். `ல்` என்பது `லகு`விற்கு எடுத்துக்காட்டாகவும், 'கூ` என்பது `குரு`விற்கு எடுத்துக்காட்டாகவும் தரப்பட்டுள்ளன. குறிலானது `லகு` என்றும் நெடிலானது `குரு` என்றும் அழைக்கப்படுகின்றன. லகுவானது ஒற்றடுத்து வரின் அதுவும் 'குரு' என்று கொள்ளப்படும்.

இந்தப் புஜங்க விருத்தத்தில் சங்கரர் கீழ்க்கண்ட தோத்திரங்களையும் பாடியுள்ளார்.

பவானி புஜங்கம்
தேவி புஜங்கம்
கணேச புஜங்கம்
ராம புஜங்கப்ரயாத ஸ்தோத்திரம்
சாரதா புஜங்கப்ரயாதஷ்டகம்
சிவ புஜங்கம்
வேதஸாரசிவ புஜங்கம்
விஷ்ணு புஜங்கப்ரயாத ஸ்தோத்திரம்
 
'Sri Subrahmanya Bhujangam' by Sri Aadi Sankarar (in English)

(Subramanya Bhujangam is a stotra sung under inspiration by Sri Aadi Sankara at Tiruchendur.
When he meditated upon Sri Subramanya, he became aware of a self luminous light shining in his heart
and words came out his mouth in extempore in bhujanga metre).
1. sadA bAlaroopApi vighnAdhi hanthri, mahAdanthi vaktrApi panchAsyamAnyA
vidheendhrAdhi mrigyA gaNeshAbhidhAme, vidhatthAm shriyam kApi kalyANamurthi :


{Though He always sports the appearance of a child, He can crumble the mountains of obstacles. Though He is elephant-faced, He is honoured even by his five-faced father Shiva (sadyojaatam, vaamadevam, aghoram, tatpurusham and iishaanam). Lord Brahma, Indra and the other Devas seek him to fulfil their aspirations. He is known as Ganesha and He is endowed with boundless glory. May He bless me with prosperity!}.

 
2. na jAnAmi padhyam, na jAnAmi gadhyam, na jAnAmi shabdam, na jAnAmi chArttham
chidekA shadAsyA hridhi dhyothathe me, mukhAnis saranthe giraschApi chitram


{I know not the science of musical sounds, I know not the meanings of complex texts either, I know not the nature of shlokas made of four types of padaas, nor do I know the intricacies of the gadhyam style! But in my heart, shines an effulgent light with six luminous faces, and because of that, from my mouth, amazing phrases with musical tone and meanings pour out in extempore}.


 
3. mayUrAdhiroodam mahAvAkyagUdam manohArideham mahachittageham
mahIdevadevam mahavedabhAvam mahadevabAlam bhaje lokapAlam


{O Son of Mahadeva! Seated on the peacock chariot, being the essence of the great maha vaakyaas, having wonderfully attractive body, dwelling in the heart of great sages, O the quintessence of four Vedas! Thou are indeed the Lord of the Universe}.

 
4. yadhA sannidhAnam gathA mAnavA me, bhavAm bodhipAram gathAsthe thadhaiva
ithi vyanjayan sindhutheere ya aaste, thameede pavitram parAshaktiputram


{O Lord Subramanya! Son of spotless Parashakti [the Mother of the Cosmos], Thou have taken your abode near the sea shore Tiruchendur as if it is an indication that whenever the devotees take refuge in Thee, they can easily cross the ocean of samsara (the eternal cycle of life and death) and reach the other side of the shore safely!}.

 
5. yathAbdhes tharangA layam yAnthi thungA, thatthaivA padha sannidhou sevyamAne
itheevormi panktheer nrinAm darshayantham, sadA bhAvaye hrithsaroje guham tham


{The waves of worries that haunt the minds of the devotees get destroyed like the waves of the ocean when they hit the shore; Thou stands on the sea-side town of Tiruchendur exemplifying this truth that the mental worry-waves get destroyed when the devotees surrender themselves at Thy feet. O Lord Guha (one who resides in the cave of the heart)! I meditate on you always!}.


 
6. girou mannivAse narA yedhi rUdA :, thadhA parvathe rAjathe thedhirUdA :
itheeva bruvan gandha shailAdhirUdah :, sadevo mudhe me sadA shanmukhostu


{O Lord Shanmukha! Thou stands on the top of the Sugandha hill, proclaiming that whenever the devotees climb this hill it will give the same benefit as climbing the king of mountains (Kailas)! May the six-faced Lord on the Sugandha hills remain there to bless me!}.


 
7. mahAmbodhitheere mahApApachore, muneendrAnukoole sugandhAkhya shaile
guhAyAm vasantham svabhAsA lasantham, janArthim harantham shrayAmo guham tham


{On the shores of the great ocean which steals away the sins of the devotees, stands the Sugandha hills, the most favourable site for the sages to perform their penance! Thou resides there to destroy the worries of the devotees! O self-luminous Lord who is present in the cave of the heart! I adore Thee!}.


 
8. lasat swarna gehai nrinAm kAmadohe, sumasthoma sanchanna mANikya manche
samudyath sahasrArka thulyaprakAsham, sadA bhAvaye kArtikeyam suresham

{In a radiant golden bedroom, on a cot set with rubies and covered on all sides with sweet smelling flowers, Thou art seated with the effulgence of a thousand suns! Thou art the answer to every desire of the heart and Thou fulfils the righteous desires of Thy devotees! Thou art the Lord of Devas and son of the Lord of the universe! O Kartikeya I meditate on Thee!}.


 
9. raNat hamsake manjuleth yanthashoNe, manohAri lAvaNya peeyusha poorNe
manash : - shatpadho me bhava klesha taptha :, sadA modathAm skanda te pAda padme

{Let the mind (like a bee) which is burdened with domestic troubles become happy by hovering around Thy lotus feet which is adorned with the jingling ringlets made of rings and beads, red in color indicating grace, filled with the nectar of beauty which attracts the minds of the devotees}.


 
10. suvarnAbha divyAm barodh bhAsa mAnam, kvaNath kinkiNi mekhalA shobha mAnam
lasad dhemapattena vidhyotha mAnam, katim bhAvaye Skanda te deepya mAnam

{Oh! Skanda, I meditate on Thy waist which is covered by a gold coloured cloth, shining with a string of ringing bells and beads, wearing a shining gold belt over the golden silk cloth, and which is by itself self-resplendent}.
 
11. pulindesha kanyA ghanA bhoga thunga, sthanA linganA saktha kAshmeera rAgam
namasyAmyaham tArakAre tavorah :, svabhaktA vane sarvadA sAnurAgam

{Oh! conqueror of Tarakasura! By embracing Valli's (hunter's daughter) well-developed breast ornated with saffron, Thy chest became red coloured, thereby manifesting your eternal grace towards devotees. And such a chest I adore}.


 
12. vidhou kluptha dhandAn svaleelA dhri thAndAn, nirasthebha shundAn dvishath kAladhandAn
hathendhrAri shandAn jagatrAna shoundAn, sadA te prachandAn shraye bAhu dhandAn

{Oh! Shanmukha! Thy arms punished Brahma, Thy arms govern the world as Thy play; Thy arms killed Soorapadma and other demons who are enemies of Indra; Thy arms are matchless in protecting the Universe, and Thy arms are a terror to Thine enemies. I worship Thy twelve arms which do all these things effortlessly}.
 
13. sadA shAradA : shan mrugAngkA yadhisyu :, samudyantha eva stthithAsh cheth samanthAth
sadApoorna bimbA : kalankaishcha heenA :, tadA tvan mukhAnAm bruve Skanda sAmyam

{What can I compare to Thy six faces! If there be six full moons free from blemishes and if those moons be ever shining on all sides, even then they would be no match to your effulgent faces}.


 
14. sphuran mandahAsai : sahamsAni chanchath, katAkshA valeebhringa sanghojvalAni
sudhAsyandhi bimbA dharANi shasoono, tavA lokaye shanmukhAm bhoruhANi

{Oh! Son of Parameshwara, I see Thy six smiling faces shining like a group of swans, having gleaming side glances ever moving like a row of bees and with red lips overflowing with nectar}.



 
15. vishAleshu karNAntha dheergesh vajasram, dayAs yandhishu dvAdha shas veekshaNeshu
mayeeshath katAkshas : sakruth pAthi tashcheth, bhavethe dayAsheela kA nAma hAni :

{Oh! Son of Parameshwara! Oh Merciful Lord! When Thou hast twelve broad long eyes extending upto ears, what will Thou lose by casting that side glance for a moment (on me) ? }.


 
16. suthAngodhbhavo mesi jeevethi shad dhA, japanmantra meesho mudhA jigrathe yAn
jagad bhAra bhridbhyo jagannAtha thebhya :, kireeto jvalebhyo namo mastakebhya

{Oh! Lord of the Universe! I offer my prostration to Thy six heads wearing crowns with brilliant rubies which protect the welfare of creatures, which were smelt by Parameshwara with joy uttering six times the mantra "Child Thou were born of me, May Thou live long"}.



 
17. sphuradh ratna keyoora hArAbhi rAma, chalath kuNdala shri-lasadh kandabhAga
katou peethavAsA kare chArushakti, purasthAn ma mAsthAm purAres thanooja

{Oh Kumara! Son of Lord Parameshwara (who destroyed Tripura)! With garlands of brilliant rubies on Thy shoulders and chest, with bright cheeks shining with pendants dangling from Thy ears, wearing silk garment around Thy waist, and with Vel in Thy hand, Oh! Lord appear before me (It is said that Lord appeared before Acharya when he sung this stotra)!}.


 
Status
Not open for further replies.
Top