• Welcome to Tamil Brahmins forums.

    You are currently viewing our boards as a guest which gives you limited access to view most discussions and access our other features. By joining our Free Brahmin Community you will have access to post topics, communicate privately with other members (PM), respond to polls, upload content and access many other special features. Registration is fast, simple and absolutely free so please, join our community today!

    If you have any problems with the registration process or your account login, please contact contact us.

Namo Ramana

drsundaram

Active member
i wish to post here the Bhagavan Shri Ramana Maharshi .who propunded the "truth of who we are all"
every one must have heard of Him if not in details
i shall carry over here preachings, sayings and stories etc all relevant to Shri Bhagavan Ramana Maharshi
Namo Bhagavathe Ramanaya
Sarvam Ramanarpanamasthu


BR.jpg
 
Last edited:

drsundaram

Active member
i wish to post here the Bhagavan Shri Ramana Maharshi .who propunded the "truth of who we are all"
every one must have heard of Him if not in details
i shall carry over here preachings, sayings and stories etc all relevant to Shri Bhagavan Ramana Maharshi
Namo Bhagavathe Ramanaya
View attachment 8610
வாழ்க ரமண சற்குரு!
வாழ்க ஞான மார்க்கமே!
வாழ்க வான்ம சாந்தியில்
வாழும் வாழ்வு வாழ்கவே!
 

drsundaram

Active member
வாழ்க ரமண சற்குரு!
வாழ்க ஞான மார்க்கமே!
வாழ்க வான்ம சாந்தியில்
வாழும் வாழ்வு வாழ்கவே!
ONLY ONE AND ALL–PERVADING SELF

Yesterday, a sadhu came and sat in the Hall. He seemed anxious to speak to Bhagavan, but hesitant. After some time, he approached him and said, “Swami, it is said that the Self (atma), is all-pervading. Does that mean that it is in a dead body also?”

“Oho! So that is what you want to know?” rejoined Bhagavan. “And did the question occur to the dead body or to you?”

“To me,” said the sadhu.

Bhagavan: “When you are asleep do you question whether you exist or not?
It is only after you wake up that you say you exist.
In the dream state also, the Self exists.

There is really no such thing as a dead or a living body. That which does not move we call dead, and that which has movement we call alive. In dreams you see any number of
bodies, living and dead, and they have no existence when you wake up.

In the same way this whole world, animate
and inanimate, is non-existent. Death means the dissolution of the ego, and birth means the rebirth of the ego.
There are births and deaths, but they are of the ego; not of you.
You exist whether the sense of ego is there or not.
You are its source, but not the ego-sense.

Deliverance (mukti) means finding the origin of these births and deaths and demolishing
the ego-sense to its very roots. That is deliverance. It means death with full awareness. If one dies thus, one is born again simultaneously and in the same place with Aham sphurana known as ‘Aham, Aham (I, I)’. One who is born thus, has no
doubts whatsoever.”

Yesterday evening, after the chanting of the Vedas, a young European who came four or five days ago, asked Bhagavan a number of questions.
Bhagavan, as usual, countered him with the question, “Who are you? Who is asking these questions?”
Unable to get any other elucidation,
the young man as a last resort asked Bhagavan which verse of the Gita he liked the most, and Bhagavan replied that he
liked them all. When the young man still persisted in asking which was the most important verse, Bhagavan told him,
Chapter X, Verse 20 which runs: “I am the Self, Oh Gudakesa1, seated in the heart of all beings. I am the beginning and the middle and the end of all beings.”

The questioner was pleased and satisfied and on taking leave, said, “Swami, this unreal self is obliged to travel owing
to the exigencies of work. I pray that you may be pleased to recommend that this unreal self be merged into the real Self.”

Bhagavan, smiling, replied, “Such a recommendation might be necessary where there are a number of different selves — one to ask for a recommendation, one to
recommend and one to hear the recommendation. But there are not so many selves.
There is only one Self.
Everything is in the one Self.”

ref: Letters from Sri Ramanasramam
 

Balacs

Active member
I stayed at the Ashram of Shri Ramanna Maharishi at Tiruvannamalai in the last quarter of 2017. It was a very nice experience. Those who are interested may go for a short stay at the Ashram. Google to see their website and then send them a request mail. Boarding and lodging is free and any donation to the Asram is voluntary. I am planning a trip to the Ashram again in the first quarter of 2020. There is a library from where one can borrow books for reading or read at the library itself. Wholesome vegetarian food comprising breakfast, lunch and dinner is provided free of cost. Please do not try to book accommodation there during full moon day to circumbulate the sacred Tiruvannamalai Hill. This is strictly discouraged.
 

drsundaram

Active member
I stayed at the Ashram of Shri Ramanna Maharishi at Tiruvannamalai in the last quarter of 2017. It was a very nice experience. Those who are interested may go for a short stay at the Ashram. Google to see their website and then send them a request mail. Boarding and lodging is free and any donation to the Asram is voluntary. I am planning a trip to the Ashram again in the first quarter of 2020. There is a library from where one can borrow books for reading or read at the library itself. Wholesome vegetarian food comprising breakfast, lunch and dinner is provided free of cost. Please do not try to book accommodation there during full moon day to circumbulate the sacred Tiruvannamalai Hill. This is strictly discouraged.
******************

(Source: Talks with Sri Ramana Maharshi)

D.: Is there use in bringing America and India closer by bringing the intelligentsia of the two countries together, say, by exchange of professors, etc.?
Maharshi: Such events will take place automatically. There is a Power guiding the destinies of nations. These questions arise only when you have lost touch with Reality. Is America apart from you, or India apart? Get hold of it and see.

D.: If one is miles away in Europe and invokes your aid ....
Maharshi: Where is Europe? It is in you.

D.: I have come here; I would like Maharshi to come there. (Saying it, she laughed gently. Silence for some minutes).
Maharshi: You see the physical body and so you find limitations. Time and space operate on this plane. So long as you think of the gross body there will be differences found as different bodies. On the other hand, knowledge of the real Maharshi will set all doubts at rest. Are you in India now? Or is India in you? Even now this notion that you are in India must go. India is in you. In order to verify it, look to your sleep. Did you feel that you were in Europe or in India while asleep? You were nevertheless existing then the same as now.

D.: This does not answer the question. The planet has a future - what is it to be?
Maharshi: Time and space are functions of thoughts. If thoughts do not arise there will be no future or the Earth.
D.: Time and space will remain even if we do not think of them.
Maharshi: Do they come and tell you that they are? Do you feel them in your sleep?
D.: I was not conscious in my sleep.
Maharshi: And yet you were existing in your sleep.

After a few minutes one lady asked: “Do you ever intend to go to America?”
Maharshi: America is just where India is (i.e., in the plane of thought).

D.: In Europe it is not understood by the people that a man in solitude can be helpful. They imagine that men working in the world can alone be useful. When will this confusion cease? Will the European mind continue wading in the morass or will it realise the truth?
Maharshi: Never mind Europe or America. Where are they except in your mind? Realise your Self and then all is realised. If you dream and see several men, and then wake up and recall your dream, do you try to ascertain if the persons of your dream creation are also awake?

D.: America is now the foremost country in industrial matters, mechanical engineering, scientific advance and other worldly affairs. Will she come up to the same level in spiritual life also?
Maharshi: Certainly, she is bound to.
D.: Thank God that it will be so! I am a partner in an Engineering firm. But it is not of vital concern to me. I try to bring spiritual ideals into the work-a-day life of the firm.
Maharshi: That is good. If you surrender yourself to the Higher Power all is well. That Power sees your affairs through. Only so long as you think that you are the worker you are obliged to reap the fruits of your actions. If on the other hand, you surrender yourself and recognise your individual self as only a tool of the Higher Power, that Power will take over your affairs along with the fruits of actions. You are no longer affected by them and the work goes on unhampered. Whether you recognise the Power or not the scheme of things does not alter. Only there is a change of outlook. Why should you bear your load on the head when you are travelling on a train? It carries you and your load whether the load is on your head or on the floor of the train. You are not lessening the burden of the train by keeping it on your head but only straining yourself unnecessarily. Similar is the sense of doership in the world by the individuals.

....................Namo Ramana
 

drsundaram

Active member
BIG RELIEF FROM THE DISAPPEARANCE OF THE QUESTIONING MIND.

The frequently tormenting questioning word 'why' no longer exists in the mind's dictionary or vocabulary when it is realised that the questioner 'I' is not a real entity and is a fictitious or notional centre or just a phantom. And what a big relief it is, to be unburdened off this massive heaviness.

(Moreover, it is a futile struggle to find answers to all the 'whys' because answer to each 'why' leads to another 'why', almost never-endingly.)
 

drsundaram

Active member
Devotee : Is solitude necessary for a seeker?

Maharshi:
Solitude is in the mind of a man. One might be in the thick of the world and yet maintain perfect serenity of mind; such a person is always in solitude. Another may stay in the forest, but still be unable to control his mind. He cannot be said to be in solitude. Solitude is an attitude of the mind; a man attached to the things of life cannot get solitude, wherever he may be. A detached man is always in solitude.
 

drsundaram

Active member
திருவாரூரில் பிறந்தால் முக்தி!

சிதம்பரத்தைத் தரிசித்தால் முக்தி!

காசியில் இறந்தால் முக்தி!

ஆனால் ‘நினைத்ததுமே முக்தி’ என்ற மகிமை பெற்றது திருவண்ணாமலை.
இவ்வளவு சிறப்புகள் கொண்ட இத்திருத்தலம் பாலயோகியாக இங்கு வந்து தவசிரேஷ்டராகி, மகாஞானியாக அருள்பாலித்த பகவான் ரமண மகரிஷிகள் வாழ்ந்து மறைந்த சிறப்பையும் பெற்றது!
‘ஆத்மா அழிவில்லாதது’ என்ற ஆத்ம சாட்சாத்காரத்தை அனுபவபூர்வமாக உணர்ந்து நம்மை வழிநடத்த அவர் வடிவெடுத்தார். பகவான் அருளிய உபதேச நூல்களில் எளிமையும், அரும்பொருளும் நிரம்பிய ‘அருணாசல அட்சர மணமாலை’ என்னும் நூற்றியெட்டுக் கண்ணிகள் கொண்ட துதிப்பாடல் மிகச்சிறப்பு பெற்றதாகும். மனிதன் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய அன்பு, உடலுழைப்பு, பக்தி, ஞானம், மனிதநேயம் போன்ற நன்னெறிகளாய் வாழ்ந்து காட்டி, அவற்றைத் தன் வாக்காய், நல் உபதேசமாய் இத்துதிப்பாடலில் அழகாக எடுத்தியம்பியும் உள்ளார்.
“கீழ் மேல் எங்கும் கிளர் ஒளிமணி என்
கீழ்மையைப் பாழ்செய் அருணாசலா!” (அட்சர மணமாலை)
என் அறியாமை என்னும் இருளை உன் அருள் ஒளியால் அழித்து அருள வேண்டும் என்று பகவான் இறைவனை வேண்டுவது போல பகவானின் அன்பர்களும் பகவானை வேண்டுகிறார்கள்.
ஞானியின் லட்சணங்கள் யாவை?
தக்காருக்குத் தக்கபடி நகைச்சுவையாகவும் விளையாட்டாகவும் சமத்காரமாகவும் பரிவுடனும் ஆணித்தரமாகவும் பகவான் கூறும் உபதேசங்கள் அனைத்திலும் ஞான விசாரத்தின் உண்மை பொதிந்திருக்கும்.
ஒரு அன்பர் பகவானிடம், “சுவாமி! ஞானியை எப்படி அடையாளம் கண்டுகொள்வது? ஞானியின் லட்சணங்கள் யாவை?” என்று கேட்டார்.
அதற்கு பகவான்,“ ஒரு ஞானியை மற்றொரு ஞானிதான் சரியாகப் புரிந்துகொள்ள முடியும். மற்றவர்களால் ஒருவரை ஞானி என்று புரிந்துகொள்வது கடினம். ஞானி அகத்தே, ‘தான் கர்த்தா அல்ல’ என்பதை அறிவான். மறைத்துக்கொண்டு அஞ்ஞானியைப் போல் நடந்துகொள்வான். சாதாரண மக்களிடமிருந்து வேறுபட்டவனாகத் தன்னைக் காட்டிக்கொண்டு அவர்களைக் குழப்பத்தில் ஆழ்த்தவோ அதிசயப்படும்படியாகவோ செய்ய அவன் விரும்புவதில்லை! எல்லாக் கர்மங்களிலும் தானே ஈடுபட்டுக்கொண்டு மற்றோரையும் ஈடுபடுத்த வேண்டும். இதுவே ஞானியின் லட்சணம்” என்றார்.
மற்றொரு அன்பர், “சுவாமி! என்னை ஒருவர் திட்டிக்கொண்டே இருக்கிறார். காரணமில்லாமல் அவர் அடிக்கடி திட்டுவதை என்னால் பொறுத்துக்கொள்ள முடியவில்லை. கோபம் வருகிறது. என்ன செய்வது?” என்றார் வேதனையுடன். “நீயும் அவருடன் சேர்ந்துகொண்டு உன்னையே திட்டிக்கொள்” என்றார் ரமணர்.
“ உன்னைத் திட்டுபவன் உன் உடலைப் பார்த்துதானே திட்டுகிறான். கோப தாபங்களுக்கு இருப்பிடமான இந்த உடலைவிட நமக்குப் பெரிய விரோதி யார்? ஒருவர் நம்மைத் திட்டுகிறார் என்றால், அவர் நம்மைத் தட்டி எழுப்புகிறார் என்றே அதற்குப் பொருள்! நம்மைத் திட்டுபவர் நமக்கு நண்பரே! அப்படி இல்லாது நம்மைப் புகழ்ந்து முகஸ்துதி செய்வோர் நடுவில் நாம் இருந்தால் ஏமாந்துதான் போவோம்.” என்றார். அகந்தை முடிச்சுகளில் ஒன்றான கோபத்தை வெல்ல பகவான் கூறிய எளிய உபதேசம் இது.
நீ வந்த வழியே போ
இப்படித்தான் ஒரு அன்பர், “சுவாமி! எனக்கு மோட்சம் வேண்டும். அதற்குப் பல வேதாந்தப் புத்தகங்களைப் படித்தும் பல பண்டிதர்களிடம் விளக்கும் கேட்டும் குழப்பம் தீரவில்லை. தாங்கள்தான் சரியான மார்க்கத்தைக் காட்டி அருள வேண்டும்.” என்று வேண்டினார்.
“நீ வந்த வழியே போ” என்றார் ரமணர்
நான் யார்? நான் என்ற எண்ணம் எங்கிருந்து உதிக்கிறது? என்று கவனித்து அவ்வழியே சென்றால் மோட்சம் கிட்டும். இதுவே அவர் காட்டிய எளிய மார்க்கம்.
ரமணரைப் பற்றிக் கேள்விப்பட்டு குஞ்சு சுவாமிகள் என்பவர் திருவண்ணாமலைக்கு வந்தார். ஆசிரமத்துக்கு வந்து அவரைப் பார்த்ததும் மெய்சிலிர்த்து நின்றார். விழுந்து வணங்கினார். ரமணரின் அருட்பார்வை அவர் மீது நிலைத்து நிற்க உள்ளே ஒரு அமைதியும் ஆனந்தமும் தோன்றுவதை அவர் உணர்ந்தார்.
அன்று ஆசிரமத்தில் யாரும் இல்லாத ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் ரமணர், தானே கூழ் தயாரித்துத் தட்டில் விட்டு சூடாற்றினார். பின்பு அருகிலிருந்த கூடையைத் திறந்தார். உள்ளிருந்து நான்கு நாய்க்குட்டிகள் ஓடிவந்தன. பகவான் அருகிலிருந்த குஞ்சு சுவாமிகளிடம் நான்கையும் பிடிக்கச் சொன்னார்.
அடுத்து ஒவ்வொன்றாக விட்டுவிடு என்றார். மனதின் ஆசாபாசங்களை ஒவ்வொன்றாக விட்டுவிட வேண்டும் என்று குஞ்சு சுவாமிகள் புரிந்துகொண்டார். நாய்க்குட்டிகளில் ஒன்று சிறுநீர் கழித்தது. அதைத் துடைக்கச் சொன்னார் பகவான் ரமணர். மாசு இன்றி மனதைச் சுத்தமாகத் துடைத்து வைத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்று சொன்னதாகத் தோன்றியது. இந்த மூன்று வாக்கியங்களையும் பகவான் அளித்த உபதேசமாகவே எடுத்துக்கொண்டார் குஞ்சு சுவாமிகள்.
“ எங்கே நினைப்பு தோன்றுகிறதோ அங்கே பார்! மனதை உள்முகப்படுத்தி, நீ யார் என்று விசாரி” என்ற தாரக மந்திரத்தை அன்பர்களுக்கு மீண்டும் மீண்டும் உபதேசம் செய்யும் பகவானது அருகிருந்து ஆன்மிக சாதனை செய்து உயர்ந்தவர் குஞ்சு சுவாமிகள்.
‘வேதாந்தத்தே வேரற விளங்கும் வேதப்பொருள் அருள் அருணாசலா’ என்று பகவானை வேண்டும் அன்பர்கள் வேண்டியபடி கிடைப்பதே பகவானின் அருள் உபதேசம்.
 

drsundaram

Active member
திருவாரூரில் பிறந்தால் முக்தி!

சிதம்பரத்தைத் தரிசித்தால் முக்தி!

காசியில் இறந்தால் முக்தி!

ஆனால் ‘நினைத்ததுமே முக்தி’ என்ற மகிமை பெற்றது திருவண்ணாமலை.
இவ்வளவு சிறப்புகள் கொண்ட இத்திருத்தலம் பாலயோகியாக இங்கு வந்து தவசிரேஷ்டராகி, மகாஞானியாக அருள்பாலித்த பகவான் ரமண மகரிஷிகள் வாழ்ந்து மறைந்த சிறப்பையும் பெற்றது!
‘ஆத்மா அழிவில்லாதது’ என்ற ஆத்ம சாட்சாத்காரத்தை அனுபவபூர்வமாக உணர்ந்து நம்மை வழிநடத்த அவர் வடிவெடுத்தார். பகவான் அருளிய உபதேச நூல்களில் எளிமையும், அரும்பொருளும் நிரம்பிய ‘அருணாசல அட்சர மணமாலை’ என்னும் நூற்றியெட்டுக் கண்ணிகள் கொண்ட துதிப்பாடல் மிகச்சிறப்பு பெற்றதாகும். மனிதன் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய அன்பு, உடலுழைப்பு, பக்தி, ஞானம், மனிதநேயம் போன்ற நன்னெறிகளாய் வாழ்ந்து காட்டி, அவற்றைத் தன் வாக்காய், நல் உபதேசமாய் இத்துதிப்பாடலில் அழகாக எடுத்தியம்பியும் உள்ளார்.
“கீழ் மேல் எங்கும் கிளர் ஒளிமணி என்
கீழ்மையைப் பாழ்செய் அருணாசலா!” (அட்சர மணமாலை)
என் அறியாமை என்னும் இருளை உன் அருள் ஒளியால் அழித்து அருள வேண்டும் என்று பகவான் இறைவனை வேண்டுவது போல பகவானின் அன்பர்களும் பகவானை வேண்டுகிறார்கள்.
ஞானியின் லட்சணங்கள் யாவை?
தக்காருக்குத் தக்கபடி நகைச்சுவையாகவும் விளையாட்டாகவும் சமத்காரமாகவும் பரிவுடனும் ஆணித்தரமாகவும் பகவான் கூறும் உபதேசங்கள் அனைத்திலும் ஞான விசாரத்தின் உண்மை பொதிந்திருக்கும்.
ஒரு அன்பர் பகவானிடம், “சுவாமி! ஞானியை எப்படி அடையாளம் கண்டுகொள்வது? ஞானியின் லட்சணங்கள் யாவை?” என்று கேட்டார்.
அதற்கு பகவான்,“ ஒரு ஞானியை மற்றொரு ஞானிதான் சரியாகப் புரிந்துகொள்ள முடியும். மற்றவர்களால் ஒருவரை ஞானி என்று புரிந்துகொள்வது கடினம். ஞானி அகத்தே, ‘தான் கர்த்தா அல்ல’ என்பதை அறிவான். மறைத்துக்கொண்டு அஞ்ஞானியைப் போல் நடந்துகொள்வான். சாதாரண மக்களிடமிருந்து வேறுபட்டவனாகத் தன்னைக் காட்டிக்கொண்டு அவர்களைக் குழப்பத்தில் ஆழ்த்தவோ அதிசயப்படும்படியாகவோ செய்ய அவன் விரும்புவதில்லை! எல்லாக் கர்மங்களிலும் தானே ஈடுபட்டுக்கொண்டு மற்றோரையும் ஈடுபடுத்த வேண்டும். இதுவே ஞானியின் லட்சணம்” என்றார்.
மற்றொரு அன்பர், “சுவாமி! என்னை ஒருவர் திட்டிக்கொண்டே இருக்கிறார். காரணமில்லாமல் அவர் அடிக்கடி திட்டுவதை என்னால் பொறுத்துக்கொள்ள முடியவில்லை. கோபம் வருகிறது. என்ன செய்வது?” என்றார் வேதனையுடன். “நீயும் அவருடன் சேர்ந்துகொண்டு உன்னையே திட்டிக்கொள்” என்றார் ரமணர்.
“ உன்னைத் திட்டுபவன் உன் உடலைப் பார்த்துதானே திட்டுகிறான். கோப தாபங்களுக்கு இருப்பிடமான இந்த உடலைவிட நமக்குப் பெரிய விரோதி யார்? ஒருவர் நம்மைத் திட்டுகிறார் என்றால், அவர் நம்மைத் தட்டி எழுப்புகிறார் என்றே அதற்குப் பொருள்! நம்மைத் திட்டுபவர் நமக்கு நண்பரே! அப்படி இல்லாது நம்மைப் புகழ்ந்து முகஸ்துதி செய்வோர் நடுவில் நாம் இருந்தால் ஏமாந்துதான் போவோம்.” என்றார். அகந்தை முடிச்சுகளில் ஒன்றான கோபத்தை வெல்ல பகவான் கூறிய எளிய உபதேசம் இது.
நீ வந்த வழியே போ
இப்படித்தான் ஒரு அன்பர், “சுவாமி! எனக்கு மோட்சம் வேண்டும். அதற்குப் பல வேதாந்தப் புத்தகங்களைப் படித்தும் பல பண்டிதர்களிடம் விளக்கும் கேட்டும் குழப்பம் தீரவில்லை. தாங்கள்தான் சரியான மார்க்கத்தைக் காட்டி அருள வேண்டும்.” என்று வேண்டினார்.
“நீ வந்த வழியே போ” என்றார் ரமணர்
நான் யார்? நான் என்ற எண்ணம் எங்கிருந்து உதிக்கிறது? என்று கவனித்து அவ்வழியே சென்றால் மோட்சம் கிட்டும். இதுவே அவர் காட்டிய எளிய மார்க்கம்.
ரமணரைப் பற்றிக் கேள்விப்பட்டு குஞ்சு சுவாமிகள் என்பவர் திருவண்ணாமலைக்கு வந்தார். ஆசிரமத்துக்கு வந்து அவரைப் பார்த்ததும் மெய்சிலிர்த்து நின்றார். விழுந்து வணங்கினார். ரமணரின் அருட்பார்வை அவர் மீது நிலைத்து நிற்க உள்ளே ஒரு அமைதியும் ஆனந்தமும் தோன்றுவதை அவர் உணர்ந்தார்.
அன்று ஆசிரமத்தில் யாரும் இல்லாத ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் ரமணர், தானே கூழ் தயாரித்துத் தட்டில் விட்டு சூடாற்றினார். பின்பு அருகிலிருந்த கூடையைத் திறந்தார். உள்ளிருந்து நான்கு நாய்க்குட்டிகள் ஓடிவந்தன. பகவான் அருகிலிருந்த குஞ்சு சுவாமிகளிடம் நான்கையும் பிடிக்கச் சொன்னார்.
அடுத்து ஒவ்வொன்றாக விட்டுவிடு என்றார். மனதின் ஆசாபாசங்களை ஒவ்வொன்றாக விட்டுவிட வேண்டும் என்று குஞ்சு சுவாமிகள் புரிந்துகொண்டார். நாய்க்குட்டிகளில் ஒன்று சிறுநீர் கழித்தது. அதைத் துடைக்கச் சொன்னார் பகவான் ரமணர். மாசு இன்றி மனதைச் சுத்தமாகத் துடைத்து வைத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்று சொன்னதாகத் தோன்றியது. இந்த மூன்று வாக்கியங்களையும் பகவான் அளித்த உபதேசமாகவே எடுத்துக்கொண்டார் குஞ்சு சுவாமிகள்.
“ எங்கே நினைப்பு தோன்றுகிறதோ அங்கே பார்! மனதை உள்முகப்படுத்தி, நீ யார் என்று விசாரி” என்ற தாரக மந்திரத்தை அன்பர்களுக்கு மீண்டும் மீண்டும் உபதேசம் செய்யும் பகவானது அருகிருந்து ஆன்மிக சாதனை செய்து உயர்ந்தவர் குஞ்சு சுவாமிகள்.
‘வேதாந்தத்தே வேரற விளங்கும் வேதப்பொருள் அருள் அருணாசலா’ என்று பகவானை வேண்டும் அன்பர்கள் வேண்டியபடி கிடைப்பதே பகவானின் அருள் உபதேசம்.
Om Namo Bhagavathe Ramanaya

Ramana1.jpg
 

drsundaram

Active member
Taking the attachment to the states, sleep and waking in the prison of the body, having the unending sleep due to ignorance, suffering in the dream world that is seen - By Your Grace, knowing the Truth of waking and sleep, breaking the cuff of 'l am the body' and throwing it off, and to attain the true Jnana, in the sea of Karunya, the Turiya light Ramana, please graciously rise up.
------------------------------
From Sri Ramana Thiruppalli Ezhuchi
Forgetting Self which gives light to the seer, and being confused, do not run after the appearances (the world which you see). The appearance will disappear and hence is not real. But, Self, the source of you (the seer), can never disappear. So, know that. That alone is real................................Bhagavan Ramana
 

drsundaram

Active member
Taking the attachment to the states, sleep and waking in the prison of the body, having the unending sleep due to ignorance, suffering in the dream world that is seen - By Your Grace, knowing the Truth of waking and sleep, breaking the cuff of 'l am the body' and throwing it off, and to attain the true Jnana, in the sea of Karunya, the Turiya light Ramana, please graciously rise up.
------------------------------
From Sri Ramana Thiruppalli Ezhuchi
Forgetting Self which gives light to the seer, and being confused, do not run after the appearances (the world which you see). The appearance will disappear and hence is not real. But, Self, the source of you (the seer), can never disappear. So, know that. That alone is real................................Bhagavan Ramana
One of the simplest self enquiry practices informed by Ramana Maharshi is as under. Just after waking up naturally in the morning,preferably without an alarm, say weekends spend a few minutes quietly in the feeling of existence ie your feeling of I am for which no one else need point out to you. Repeated practice will help you recognize this feeling even in your day to day work affairs and you feel this under current of peace even during the trials and tribulations of day to day existence.i feel we can practice this even after siestas that we sometimes take in the afternoons. There has to be a firm determination before going to sleep,to hold onto the I am after waking and abiding in it.Just remember to spend a few moments of quiet silence, before embarking on the work required to be done next.All of us are intrinsically divine, and this exercise reminds us just that.
 

drsundaram

Active member
One of the simplest self enquiry practices informed by Ramana Maharshi is as under. Just after waking up naturally in the morning,preferably without an alarm, say weekends spend a few minutes quietly in the feeling of existence ie your feeling of I am for which no one else need point out to you. Repeated practice will help you recognize this feeling even in your day to day work affairs and you feel this under current of peace even during the trials and tribulations of day to day existence.i feel we can practice this even after siestas that we sometimes take in the afternoons. There has to be a firm determination before going to sleep,to hold onto the I am after waking and abiding in it.Just remember to spend a few moments of quiet silence, before embarking on the work required to be done next.All of us are intrinsically divine, and this exercise reminds us just that.
Once during a visit to the Ashram in the 1940s I was sitting outside the Old Hall with many devotees, facing Sri Bhagavan who was reclining on a couch.

A group of learned pundits were dis-
cussing certain passages from the Upanishads with great enthusiasm and profundity. All, including Bhagavan, appeared to be attentively listening to
this interesting discussion when, all of a sudden, Bhagavan rose from his couch, walked thirty meters to the north, and stood before a villager who was standing there looking lowly with palms joined.

Immediately the discussion stopped and all eyes were turned to Bhagavan and the villager standing at a distance. They appeared to be conversing, but at such
a distance no one could tell about what. Soon Bhagavan returned to his couch and the discussion resumed.
I was curious about this villager and why Bhagavan had gone out of his way to meet him. So, while the discussion continued I slipped away and caught up with him before he left the Ashram. I asked the villager what he and Bhagavan had talked about.
He said that Bhagavan had asked him why he was standing there so far away.
“I told Bhagavan, ‘I am only an ignorant, poor villager. How am I to approach you who are God incarnate?’”
“What did the Maharshi say then?” I asked.
“He asked me my name, what village I was from, what work I did and how many children I had, etc.”
“Did you ask Him anything?”
“I asked Him how I could be saved and how I could earn His blessings.”
“What did He tell you?”
“He asked me if there was a temple in my
village. I told him there was. He wanted to know the name of the deity of that temple. I told Him the name. He then said that I should go on repeating the name of that deity and I would receive all the
blessings needed.”
I came back to Bhagavan’s presence and sat among the devotees listening to the learned discussion, in which I had now lost all interest, realizing that the simple humility and devotion of this peasant had evoked a far greater response from our Master than any amount of learning.
I then decided that, though a scholar by profession, I should always remain a humble, ignorant peasant at heart,
and pray, like that villager, for Bhagavan’s grace and blessings.
—Professor K. Swaminathan
✅ The Maharshi, MAR/APR 2002 VOL. 12, NO. 2
 

drsundaram

Active member
“If a man considers he is born he cannot avoid the fear of death. Let him find out if he has been born or if the Self has any birth. He will discover that the Self always exists, that the body which is born resolves itself into thought and that the emergence of thought is the root of all mischief. Find wherefrom thoughts emerge. Then you will abide in the ever-present inmost Self and be free from the idea of birth or the fear of death.”

(Bhagavan in 'Talks with Sri Ramana Maharshi' 80)
 

drsundaram

Active member
“If a man considers he is born he cannot avoid the fear of death. Let him find out if he has been born or if the Self has any birth. He will discover that the Self always exists, that the body which is born resolves itself into thought and that the emergence of thought is the root of all mischief. Find wherefrom thoughts emerge. Then you will abide in the ever-present inmost Self and be free from the idea of birth or the fear of death.”

(Bhagavan in 'Talks with Sri Ramana Maharshi' 80)
Sri Bhagavan's manner of speaking was itself unique. His normal state was silence. He spoke so little, casual visitors who only saw him for a short while wondered whether he ever spoke. To put questions to him and to elicit his replies was an art in itself that required an unusual exercise in self-control. A sincere doubt, an earnest question submitted to him never went without an answer, though sometimes his silence itself was the best answer to particular questions. A questioner needed to be able to wait patiently. To have the maximum chance of receiving a good answer, you had to put your question simply and briefly. Then you had to remain quiet and attentive. Sri Bhagavan would take his time and then begin slowly and haltingly to speak. As his speech continued, it would gather momentum. It would be like a drizzle gradually strengthening into a shower. Sometimes it might go on for hours together, holding the audience spellbound. But throughout the talk you had to keep completely still and not butt in with counter remarks. Any interruption from you would break the thread of his discourse and he would at once resume silence. He would never enter into a discussion, nor would he argue with anyone. The fact was, what he spoke was not a view or an opinion but the direct emanation of light from within that manifested as words in order to dispel the darkness of ignorance. The whole purpose of his reply was to make you turn inward, to make you see the light of truth within yourself.

FROM The Power of the Presence.
 

drsundaram

Active member
Sri Bhagavan's manner of speaking was itself unique. His normal state was silence. He spoke so little, casual visitors who only saw him for a short while wondered whether he ever spoke. To put questions to him and to elicit his replies was an art in itself that required an unusual exercise in self-control. A sincere doubt, an earnest question submitted to him never went without an answer, though sometimes his silence itself was the best answer to particular questions. A questioner needed to be able to wait patiently. To have the maximum chance of receiving a good answer, you had to put your question simply and briefly. Then you had to remain quiet and attentive. Sri Bhagavan would take his time and then begin slowly and haltingly to speak. As his speech continued, it would gather momentum. It would be like a drizzle gradually strengthening into a shower. Sometimes it might go on for hours together, holding the audience spellbound. But throughout the talk you had to keep completely still and not butt in with counter remarks. Any interruption from you would break the thread of his discourse and he would at once resume silence. He would never enter into a discussion, nor would he argue with anyone. The fact was, what he spoke was not a view or an opinion but the direct emanation of light from within that manifested as words in order to dispel the darkness of ignorance. The whole purpose of his reply was to make you turn inward, to make you see the light of truth within yourself.

FROM The Power of the Presence.
A. W. Chadwick is copying the English translation of the Tamil Kaivalya Navaneeta. When he came across some technical terms in it and felt some difficulty in understanding them, he asked Sri Bhagavan about them. Sri Bhagavan said: “Those portions deal with theories of creation. They are not material because the Srutis do not mean to set forth such theories. They mention the theories casually so that the enquirer may please himself if he be so inclined. The truth is that the world appears as a passing shadow in a flood of light. Light is necessary to see that shadow also. The shadow does not deserve any special notice, analysis or discussion. The book deals with the Self and that is its purpose. The discussions on creation may be omitted for the present.”
 

drsundaram

Active member
From The Garland of Guru's Sayings
Will an ornament become gold only when its form is destroyed by melting? Is it not [in reality] gold even while it is in the form of an ornament? Therefore, know that all the three [unreal] entities [the world, soul and God] formed by the mind, are likewise [in reality] nothing but existence-consciousness [Self].
 

Follow Tamil Brahmins on Social Media

Latest posts

Top