Tamil Brahmins
Page 27 of 28 FirstFirst ... 17232425262728 LastLast
Results 261 to 270 of 277
  1. #261
    Join Date
    Nov 2017
    Posts
    8
    Downloads
    0
    Uploads
    0

    0 Not allowed!


    ஸ்ரீ குருப்யோ நமஹ

    ஶ்ருதி ஸ்மிருதி புராணானாம் ஆலயம் கருணாலயம்
    நமாமி பகவத் பாதம் சங்கரம் லோக சங்கரம்

    பெரியவா சரணம் !!



    "ஒரு சந்நியாசிக்கு இது மாதிரியான ஆசைகள் வரக்கூடாது"

    அன்றாட பூஜைகளை முடித்தபின் பக்தர்களுக்கு தீர்த்தப் பிரசாதம் அளித்துவிட்டு, பிட்சைக்கு செல்வது காஞ்சி மகானின் தினசரி வழக்கம். பிச்சையில் கிடைக்கும் உணவையே அவர் உண்பார்.

    ஒரு சமயம், வழக்கம்போல் பூஜைகளை முடித்த பின்னர், பிட்சைக்கு செல்லாமல் மடத்திலேயே இருந்துவிட்டார் மகான். பிட்சைக்கு செல்லாததால், அவர் உணவு எடுத்துக்கொள்ளவில்லை. பலரும் வற்புறுத்தியும் உண்ண மறுத்துவிட்டார். இது
    மறுநாளும் தொடர்ந்தது. அன்றும் மகான் உணவருந்தவில்லை.

    மூன்றாம் நாளும் மகாசுவாமிகள் பிட்சைக்கு செல்லவில்லை . எனவே, மடத்தில் உள்ளோருக்கு பயம் தொற்றிக் கொண்டது.

    மடத்தில் உள்ளோர் எதாவது தவறு செய்துவிட்டால், அவர்களை தண்டிப்பதற்கு பதில் மகான், தம்மையே இப்படி வருத்திக்கொள்வது வழக்கம் என்பதால் அவர்களின் அச்சம் அதிகரித்தது. அதனால், எல்லோரும் சேர்ந்து சுவாமிகள் முன் நின்றார்கள்.

    "எங்களில் யார் என்ன பிழை செய்திருந்தாலும் தயவு செய்து மன்னித்து, உணவு ஏற்கவேண்டும்..!" எனப் பணிந்து வேண்டினர்.

    மகா பெரியவர் சிரித்துகொண்டே, "நீங்கள் யாரும் எந்த தவறும் செய்யவில்லை. உங்கள் மேல் எனக்குக் கோபமும் இல்லை. என்னை திருத்திக்கொள்ளவே நான் இப்படி உண்ணாவிரதம் இருந்தேன்.

    கொஞ்சம் நாட்களுக்கு முன் பிச்சையில் கிடைத்த உணவில் வெகு சுவையாக கீரை சமைத்து இட்டிருந்தார்கள். அதனை மீண்டும் சாப்பிடவேண்டும் என்ற ஆசை எழுந்தது.

    பூஜைகளை முடித்ததுமே, இன்றைய பிச்சையில் கீரை இருக்குமா?' என்ற எண்ணம் தோன்ற ஆரம்பித்துவிட்டது. மூன்று நாட்களாக அந்த எண்ணம் மனதில் நின்றதால்தான், வயிறைப் பட்டினி போட்டு அந்த ஆசையை விரட்டினேன்.
    ஒரு சந்நியாசிக்கு இது மாதிரியான ஆசைகள் வரக்கூடாது" என்றார்.

    ஓர் எளிய கீரைக்குக் கூட ஆசைப்படக்கூடாது என்பதில் வைராக்கியமாக இருந்ததால்தான் மகாபெரியவரின் பெருமை என்றும் மதிப்பு குன்றாத வைரமாக மின்னுகிறது.


    ஹர ஹர சங்கர ஜெய ஜெய சங்கர !!
    ஹர ஹர சங்கர ஜெய ஜெய சங்கர !!

    Courtesy: Siva Sankaran/ Brahmana Sangam/ Brahmins Association/ Face book
  2. #262
    Join Date
    Oct 2012
    Location
    I live in Chennai
    Posts
    6,916
    Downloads
    2
    Uploads
    0

    0 Not allowed!
    ஸ்ரீ குருப்யோ நமஹ

    ஶ்ருதி ஸ்மிருதி புராணானாம் ஆலயம் கருணாலயம்
    நமாமி பகவத் பாதம் சங்கரம் லோக சங்கரம்


    மஹா பெரியவா சரணம்.


    ஸ்ரீ ருத்ரத்தின் இறுதியில், மஹா ம்ருத்யுஞ்சய மந்த்ரம் வரும். மிகப் பிரபலமானது.

    “த்ரயம்பகம் யஜாமஹே
    ஸுகந்திம்
    புஷ்டிவர்தனம்.
    உர்வாருகமிவ
    பந்தனாத் ம்ருத்யோர்
    முக்க்ஷீய மாம்ருதாத்.”

    இதில் ‘உர்வாருகமிவ பந்தனாத் முக்க்ஷீய’ என்ற வரிகளின் அர்த்தம், ‘வெள்ளரிப்பழம் அதன் கொடியிலிருந்து விடுபடுவதுபோல, என் பந்தங்களிலிருந்து நான் விடுபடவேண்டும்’ என்பதாக அமையும். எனக்கு வெகுநாட்களாக ஒரு சந்தேகம். எந்தப் பழமாயிருந்தாலும், பழுத்தவுடன், ‘பட்’டென்று தன் கொடி, செடி அல்லது மரத்திலிருந்து அறுந்து விழுந்து விடும்தானே! இதில் வெள்ளரிப்பழத்தை மட்டும் ஏன் இந்த மந்திரத்தில் குறிப்பிட்டு சொல்லப்பட்டிருக்கிறது என்று. பல வேத விற்பன்னர்களிடம் கேட்டும் த்ருப்தியான பதில் கிடைக்கவில்லை.

    பின் ஒருமுறை, மஹா பெரியவா இதற்கு ஒரு அற்புதமான விளக்கம் அளித்திருந்ததைப் படிக்க நேர்ந்தது. அதாவது, மற்ற பழங்கள் போல் அல்லாமல், வெள்ளரிப்பழம் கொடியில் பூத்துக் காய்த்துப் பழுக்கும். வெள்ளரிக்கொடி, தரையோடு தரையாய்ப் படரும். அதனால், வெள்ளரிப்பழமும், தரைத்தளத்திலேயே பழுத்துக்கிடக்கும். அது பழுத்தவுடன், அதைச் சுற்றியுள்ள கொடியின் கிளைகள், இலைகள் போன்றவை தன்னால் அந்தப் பழத்தை விட்டு விலகுமாம். அதாவது, பழம் கொடியிலிருந்து உதிர்வதில்லை. கொடிதான் பழத்தை விட்டு விலகுகிறது.

    அதுபோல, ஞானிகளுக்கு, அவர்கள் பந்தம், பற்றை விட்டு விலக வேண்டுமென்பதில்லை. சரியான தருணத்தில், ‘இவர் பழுத்து விட்டார்’ எனத் தெரிந்தால், பந்தம், பற்று போன்றவை அவரை விட்டு தாமாகவே – எப்படி வெள்ளரிக்கொடி தன் பழத்தை விட்டு விலகுகிறதோ, அது போல – விலகி விடுமாம்.

    அற்புதமான விளக்கம்.

    நமது மந்திரங்களின் ஆழமான கருத்தும் புரிந்துகொள்ள நேர்ந்தது.

    ஹர ஹர சங்கர ஜெய ஜெய சங்கர !!
    ஹர ஹர சங்கர ஜெய ஜெய சங்கர !!

    Source: Srinivasan /Whatsapp
  3. All views expressed by the Members and Moderators here are that of the individuals only and do not reflect the official policy or view of the TamilBrahmins.com Website.
    If you are having a problem with a particular thread or user, please use the "REPORT POST" button beside the offending post to inform us or raise a complaint.
  4. #263
    Join Date
    Oct 2012
    Location
    I live in Chennai
    Posts
    6,916
    Downloads
    2
    Uploads
    0

    1 Not allowed!

    ஸ்ரீ குருப்யோ நமஹ

    ஶ்ருதி ஸ்மிருதி புராணானாம் ஆலயம் கருணாலயம்
    நமாமி பகவத் பாதம் சங்கரம் லோக சங்கரம்

    பெரியவா சரணம்.


    Experiences with Maha Periyava: Protect me O Incarnation of Righteousness!

    There are some specific codes of righteousness to be practiced by sannyasis (ascetics), especially those adorning the pontifical seat have to abide by rigorous discipline and restraints.

    It was morning time at SriMatham, Kanchipuram quarter of a century back. There was not much crowd of devotees on that day.

    When Sri Maha Periyava was giving darshan, a sumangali (married woman) came there looking like a Goddess bereft of ornaments and decoration. She went straight to Sri Maha Periyava and prostrated to Him. As she got up her eyes were filled with tears.

    She stood praying for guidance from Periyava. Obviously a personal problem of a serious nature. Her eyes were pleading and the words trembled on her lips. ‘Will you not glance at me graciously for a moment? Will you not lend an ear to my prayer?’ The Lord of Grace did want to hear the lady’s petition. But then the hurdle was the rule that the pontiff must not speak to a woman, alone. The lady continued to stand there shedding copious tears. Only if she moved away could the other devotees approach Him. How long could this impasse last? With a snap of His fingers Periyava called an attendant.

    “Find out if a completely deaf man is here.” The attendant was lucky. In a few
    moments he found a deaf man.

    “Listen, do as I say. When the man comes with this lady, clap your hands and call him by his name. You can find out if he is really deaf or not from the manner in which he responds.”

    Periyaval’s tip was significant. What if the attendant, who had been dispatched on the errand to find a deaf man, brought a man who was not really deaf advising him to stand there as if he were one? That would be harmful to the lady who wished to speak of the problems in her family. So Periyava gave this idea to the other attendant who had escorted the lady. While the deaf man stood nearby, the lady poured out her heart’s woes to Periyava. Periyava listened patiently and spoke to her consolingly. The lady wept, now in joy. It was Lord Siva with the cool crescent moon upon His forehead who had answered her after all! After the lady received prasadam and left, Periyava gestured to the deaf man that he may also leave.

    Periyava did not compromise with the rigorous codes prescribed for the ascetic, while showering His grace upon the lady.

    Source: Maha Periyaval Darisana Anubhavangal
    Compiled by Jagadguru Sri Maha Periyava - Kanchi Paramacharya/Fb

    ஹர ஹர சங்கர ஜெய ஜெய சங்கர !!
    ஹர ஹர சங்கர ஜெய ஜெய சங்கர !!

  5. All views expressed by the Members and Moderators here are that of the individuals only and do not reflect the official policy or view of the TamilBrahmins.com Website.
    If you are having a problem with a particular thread or user, please use the "REPORT POST" button beside the offending post to inform us or raise a complaint.
  6. #264
    Join Date
    Oct 2012
    Location
    I live in Chennai
    Posts
    6,916
    Downloads
    2
    Uploads
    0

    0 Not allowed!

    ஸ்ரீ குருப்யோ நமஹ

    ஶ்ருதி ஸ்மிருதி புராணானாம் ஆலயம் கருணாலயம்
    நமாமி பகவத் பாதம் சங்கரம் லோக சங்கரம்

    பெரியவா சரணம்!


    Experiences with Maha Periyava: BrahmaSrI Vazhutthur Sri Rajagopala Sharma recalls the blessings he received from Paramacharya

    A long-time devotee of Paramacharya, Sharmaji is one of the best Sanskrit pundits who also learnt Veda Shastras through the Patashala curriculum. At a young age, he studied in Kumbakonam Govinda Dikshitar Raja Veda Patashala where he learnt Sanskrit also. A man of Achara anushtanam and good qualities, he later completed his graduation in the Madras Sanskrit College.

    He had exceptional interest in teaching Sanskrit to others, which brought him a wide range of students from the very big to the very ordinary. It would be more appropriate to call them the fortunate who were destined to learn Sanskrit from him, rather than students. Some of them were officers of high rank, who made themselves his students despite their age. Some of them were well versed in other languages.

    The Mylapore Chennai branch of Bharatiya Vidya Bhavan bears testimony to his abilities. Since its inception, he is successfully holding the charge of its Sanskrit education development wing. During his 27 years of service there, he remained as the cause of Sanskrit education to thousands of students. Many of his students have accepted him as their Kula Guru.

    On completion of his Sanskrit college education, he went back to Kumbakonam and studied in the Pazhamaneri Aiyur Aiyer Veda Patashala. Then he took up the teaching job in Sanskrit at Ramakrishna Mission School, Chennai and held the post for 26 years.

    When he taught in Ramakrishna School, about forty years ago, he started a Purana Pravachana Sabha and conducted discourses in Puranas for three days in a week in the Ramakrishna Mission Central Elementary School auditorium.

    Even in those days thirty five years back, people suffered from water scarcity due to paucity of rains. The great, learned man Rajaji was ruling the then Chennai State as its chief minister at that time. He asked people to perform pujas and prayers throughout the state.

    Sharmaji says:
    It was then that some Asthika well wishers came to me and requested recital of the Virata Parva in Mahabharata. I recited it for over two months continuously. God blessed us with rains during that time on two or three occasions.

    Following it, many well-wishers asked me to give a pravachana of the entire Vyasa Mahabharata. Counting on Acharya's anugraha, I ventured to start the Mahabharata pravachana. It took four and half years to complete it, at three days a week. We never approached anyone individually for financial or any other sort of help. There was no shaking of the hundi for voluntary donation during the speech. We just kept a contribution box for those who were willing. It was only due to Paramacharya's Tiruvarul that the pravachana ran for four and half years without any hurdles. Before starting the Puranic story every day, I would recite the Vishnu Sahasranama in full. It was my strong belief that this japam was another main reason for the success of the pravachana.
    (After this,) I decided to arrange for recital of Vishnu Sahasranama for 18,000 times every Sunday, for 18 Sundays, to match the 18 Parvas in Mahabharata. The recital was held at different parts of the city on invitation from well-wishers, who also contributed to the targeted count. After seventeen weeks passed by, we were discussing the venue for the last and eighteenth week.
    Kanchi Kamakoti Periyavargal who visited Chennai at that time, was staying in Sri Sankara Gurukulam, Abiramapuram. We had darshan of him and submitted for completion of the recital for 18th and last week. He gave us the anugraha to complete the last instalment where he was staying and ordered for announcement of the event over microphone to the people.

    It was dwadashi on the next day and we were left with limited time to complete the count of 18,000 before the paranam. It was our custom to start the japa only after kalasha puja and puja to the framed portrait of Sri Lakshmi Narayana Swami.

    This custom was followed on the last day too. Paramacharya asked about the tentative time to complete the recital. Since many people participated in the japa. I said we would finish it early. Aisles of bamboos had to be built to regulate the crowd of Paramacharya devotees for his serving teertham to them, which he did at the far end of the Matham.

    The recital was over and deeparadhanai was started. When the bell rang, the loud utterance of pundarika from the devotees rented the air. On hearing it, Paramacharya rushed for the deeparadhana darshan, crossing over the bamboo aisles. Only later we came to know that he had asked his assistants to remind him when deeparadhanai started. I carried the kumbha japa teertham, along with its garlands and flowers to submit before Paramacharya. He asked for a wooden stool to keep the kumbham on, since it was the maha japa teertham.

    Acharyal sprinkled the teertham on everyone using a bunch of mango leaves and then distributed it as teertham to the people.

    I submitted to his lotus feet a large plate that had on it betal leaves, betal nuts, bananas, coconut, a garland of flowers and eighteen one rupee coins.

    Paramacharya asked me, "Did you perform the seventeen Sahasranama japams already done in this same manner?" I said that it was so. When he repeated the words, I was moved to tears and replied, "Yes, to the extent of our Shakti."

    He ordered the people who participated in the japam to have their meal there. He was very happy. Paramacharya's dialogue with me was held in Sanskrit. Finally he graced us with the words, "Mahat Itam Karyam Sowbhagyodaya Pravartate".

    In the evening I went to Gurukulam to get Sri Lakshmi Narayana's framed portrait. It was time for Paramacharya to visit the Sanskrit College camp. He used to start from Abhiramapuram and walk through the Nageswararao Park Street and then via Karpagambal Street. With the portrait in my hand, I joined the crowd of devotees and walked slowly in the front. When we had just turned to enter Karpagambal street, a man hurried towards me and said, "Acharyal is going through your home only", and moved away. I was shocked and surprised. Thinking how it was not known to me walking in this crowd, I rushed to my house.

    I arranged for immediate sprinkling of water and drawing of a kolam in front of my house. A festoon of mango leaves was displayed at the entrance. I also arranged for the portrait to be placed on a chair in the front entrance and garlanded, with a standing brass lamp lighted before it. Poorna kumbham and camphor arati were also made ready. Every arrangement was made in a hurry, but without any omissions. Learning about Paramacharya's passing through the street, people started gathering on the footpath.

    Contd..../2
  7. All views expressed by the Members and Moderators here are that of the individuals only and do not reflect the official policy or view of the TamilBrahmins.com Website.
    If you are having a problem with a particular thread or user, please use the "REPORT POST" button beside the offending post to inform us or raise a complaint.
  8. #265
    Join Date
    Oct 2012
    Location
    I live in Chennai
    Posts
    6,916
    Downloads
    2
    Uploads
    0

    0 Not allowed!
    Contd..../2

    Our neighbours and we came to the entrances and waited with folded hands. I did not request Swamigal to visit my house, thinking humbly that I did not have that kind of qualification. I learnt that Paramacharya had decided to deviate from his usual path to the Sanskrit College via Nageswara Park Street, Karpagambal Nagar, Vivekananda College East Street and Sullivan Garden Street.

    When so many people were yearning for his lotus feet to grace their homes, I was moved to tears of joy at the sudden bhagyam that came my way.

    His people would have definitely requested Paramacharya to avoid the present route he took, since that part of the area was littered with black flags and graffiti of atheist slogans. He perhaps thought to sanctify those places with his holy feet. Once when he was advised against going through a slum area to reach the United India Colony in T. Nagar, he said, "Such worse places? Then it is only proper that we go by that way."

    A crowd gathered in front of our house. Paramacharya entered and gracefully sat on the wooden Asana decorated with kolam. We did poorna kumbha pada puja and Arati. My wife, children and I came round him thrice and prostrated to him. Paramachara pointed his hand to the divine portrait kept in the inner room and told the gathering, "It is with this Sri Lakshmi Narayana portrait kept for worship, that these people conducted the four-and-half years Mahabharata (pravachana) and the recital of Vishnu Sahasranamam for a total of three lakhs and twenty four thousand counts." Acharyal then clapped his hands to gesture to the people who had gathered inside the house blocking his view to move away. He looked keenly at the portrait and said "Rajagopala!" calling me near him. He let his glance fall on my old house which had a low, tiled roof and asked me, "So this is your house and you are living here?" When I said yes, he told me, "Have another prostration." All our family members prostrated to him again.

    Within days after his arrival, we were blessed with an opportunity to leave that old home and acquire the larger home where we are living now. Good things and marriages started happening in this new house, following our moving in.

    The fortune of Badrinath and Kedarnath holy yatra also came our way. When I took the blessings of Paramacharya for these trips at his camp in Madurai, he blessed and told me, "Go with all the family! Not only Badrinath, but also visit Kedarnath!"

    It was the time when the fear of the eight planets assembling in a line was dominant throughout the world. He asked me to visit Kedarnath as a remedy, and also blessed me with a garland of rudrakshas.

    With his abundant grace we had a successful pilgrimage to the places, overcoming with ease the hurdles that came our way.

    The journey was delayed at Rishikesh due to landslide on the Himalayan roads en route Badrinath. When the bus trips commenced two or three days later, there was a heavy rush and we feared that we might need to stay longer at Rishikesh than was normal.

    I acceded to the request of the people in the Nepali ashram where we stayed and held a discourse in Puranas. I spoke in Sanskrit and a Guruji translated it in Hindi. The North Indian devotees became fond of my discourses. At the end of the discourse I told them about our predicament. I came to know that day the respect and love showered by the North Indians towards Sanskrit pundits.

    A man from the crowd of devotees rose and spoke to me, "I shall take up the responsibility of taking you to Badrinath. Be ready in the morning. How many people are there with you?" And he kept up with his words. Even in the Badrinath darshan we had problems of rush, which were solved by good people who appeared suddenly from nowhere at such times. I believe all this happened due to Paramacharya's anugraha. Our Kedarnath pilgrimage was also completed without problems due to his grace.

    About twenty of us who undertook the pilgrimage, at last reached Chennai safely. We had a continuous stream of calls from relatives and students seeking to ensure our safe arrival.
    I knew the reason for this wide attention only later. After our return, news had come in the press that the routes in the Himalayas were closed due to landslides and that many travellers met with accidents.

    Within two or three days, I reached Ilayatthankudi village with family to have darshan of Paramacharya. I submitted the teertham I had brought from Ganga. The Dhanuskoti tirtham had also come. When Paramacharya took his bath in the pond the next morning, he poured over him the two teerthas. Looking at this we felt the happiness of deliverance from the cycle of births. We also took our bath there along with other devotees.

    Swamigal later inquired about our pilgrimage and said, "I heard there were landslides in the Himalayan roads?" I replied, "Those things did not affect us since we had the kavacham." He said, "kavacham?” repeating the word. I touched the rudraksha garland on my neck and said, "When this form of your blessing was with us, what hurdle could we have had?" He smiled. We prostrated again and took leave of him.

    Even though many years have gone by since these things happened, the memory of them is fresh in mind.

    BrahmaSrI Vazhutthur Rajagopala Sarma
    Author: 'Paranthaman' (V.Narayanan)
    Source: Paramacharyar, 1992 edition
    Compiled by Jagadguru Sri Maha Periyava - Kanchi Paramacharya/Fb

    Source: MAHA PERIYAVA Public Group/Face Book

    ஹர ஹர சங்கர ஜெய ஜெய சங்கர !!
    ஹர ஹர சங்கர ஜெய ஜெய சங்கர !!


  9. All views expressed by the Members and Moderators here are that of the individuals only and do not reflect the official policy or view of the TamilBrahmins.com Website.
    If you are having a problem with a particular thread or user, please use the "REPORT POST" button beside the offending post to inform us or raise a complaint.
  10. #266
    Join Date
    Oct 2012
    Location
    I live in Chennai
    Posts
    6,916
    Downloads
    2
    Uploads
    0

    0 Not allowed!


    ஸ்ரீ குருப்யோ நமஹ

    ஶ்ருதி ஸ்மிருதி புராணானாம் ஆலயம் கருணாலயம்
    நமாமி பகவத் பாதம் சங்கரம் லோக சங்கரம்

    பெரியவா சரணம்!


    ""ஈஸ்வர சிருஷ்டியில் எதுவுமே உபயோகமானதுதான். தண்டமில்லை""

    மகா பெரியவா முன்னால் ஒரு நாள் காலையில் இளைஞன் ஒருவன் அழுதபடி நின்று
    கொண்டிருந்தான். பெரியவா கரிசனத்துடன் அவனை விசரிதாதும் அவனது அழுகை
    மேலும் அதிகமாயிட்ட்று

    சற்று பொருது அவன் தன்னை பற்றி மெதுவாக சொன்னான் , படிப்பு முடிந்து
    இரண்டு வருடங்களாகியும் இன்னும் வேலை கிடைக்கவில்லை வீட்டில் உள்ளவர்கள்
    ஏச்சும் பேச்சும் தாங்க முடியவில்லை , அப்ப எப்ப பாத்தாலும் என்னை "
    தண்டம் தண்டம்னு" குத்தி காட்டிண்டு இருக்கார் மனசுக்கு ரொம்ப வேதனையா
    இருக்கு அதான் பெரியவா கிட்ட சொல்லி ஆசிர்வாதம் வாங்கிண்டு போலாம்னு
    வந்தேன் என்று கரகரத்த குரலில் சொன்னார் .

    கருணையோடு பார்த்த மகா பெரியவா ஒரு பக்கமாக உட்கார சொன்னார் அன்றைய
    அனுஷ்டானங்களை முடிக்க வேண்டும் அல்லவா.

    தொடர்ந்து தனது செங்கோலாக திகழும் தண்டம் என்று எல்லோராலும்
    அழைக்கப்படும் செங்கோலுடன் எல்லோருக்கும் காட்சி அளித்த வன்னம்
    அமர்ந்து இருந்தார்

    அப்பொழுது அரசுத்துறையில் உயர் பதவியில் இருந்த இன்ஜினியர் ஒருவர்
    பெரியவாளை தரிசிக்க வந்திருந்தார் அவரை பார்த்த மகான் புன்னகைத்தார்,
    வந்திருந்த இன்ஜினியருக்கோ மனம் நிறைந்த உற்சாகம்.

    தான் கையில் இருந்த துரவர திருக்கோலை அவரிடம் காட்டி, இதற்க்கு பெயர்
    என்ன என்று கேட்டார்.

    இன்ஜினியர் "தண்டம் " என்றார் மிக பணிவாக.

    இதுக்கு உன்னால ஒரு வேலை போட்டு தரமுடியுமா என்று கேட்டார் மகான்.

    "பெரியவா சொல்லறது எனக்கு புரியலயே", என்றார் இன்ஜினியர் .

    மகான் தன் அருகில் எட்ட இருந்த இளைஞனை அழைத்து இவனுக்கு ஒரு வேலை போட்டு
    குடுப்பியா? இவனை வீட்டில் எல்லாரும் " தண்டம் தண்டம் " னே கூப்பிடராளாம்

    பெரியவா உத்தரவு போட்ட போதாதா. அதுக்காகத்தானே காத்துண்டு இருக்கோம்,
    என்றார் இன்ஜினியர் .

    சரி ஒரு தண்டத்துக்கு வேலை கிடைச்சிடுத்து இனிமே இந்த தண்டத்துக்கு வேலை
    இல்லைன்னு சொல்லிட்டு தன் கையிலிருந்த செங்கோலை சுவற்றின் பக்கம்
    சாய்த்து வைத்து விட்டு சொன்ன வார்த்தைகள் இவை:

    "தண்டம் தண்டம்னு" கரிச்சு கொட்டராளே அதுதான் எங்களுக்கும் ரக்க்ஷை,
    ப்ரும்மச்சரிகளுக்கும் ரக்க்ஷை . ராஜதண்டத்துக்கு அடங்கித்தான்
    லோகத்லையே நீதி நியாயங்கள் இருந்தது .

    ஈஸ்வர சிருஷ்டியில் எதுவுமே உபயோகமானதுதான். தண்டமில்லை, என்றார்

    ஹர ஹர சங்கர ஜெய ஜெய சங்கர !!
    ஹர ஹர சங்கர ஜெய ஜெய சங்கர !!

    Source: Siva sankaran / Brahmana Sangam / Face Book
  11. All views expressed by the Members and Moderators here are that of the individuals only and do not reflect the official policy or view of the TamilBrahmins.com Website.
    If you are having a problem with a particular thread or user, please use the "REPORT POST" button beside the offending post to inform us or raise a complaint.
  12. #267
    Join Date
    Oct 2012
    Location
    I live in Chennai
    Posts
    6,916
    Downloads
    2
    Uploads
    0

    0 Not allowed!

    ஸ்ரீ குருப்யோ நமஹ

    ஶ்ருதி ஸ்மிருதி புராணானாம் ஆலயம் கருணாலயம்
    நமாமி பகவத் பாதம் சங்கரம் லோக சங்கரம்

    பெரியவா சரணம்!


    மஹா பெரியவா அற்புதங்கள் பாகம் - 2

    இவரே எங்கள் தெய்வம் - 9

    அந்த மனிதர் ஒரு பிரபல எழுத்தாளர். என் மாதிரியான ஆள் இல்லை. பிரசித்தி பெற்ற வாரப் பத்திரிகை ஆசிரியராக இருந்து, பிறகு தானே ஒரு பிரசித்தி பெற்ற மற்றொரு பத்திரிகை, அதற்கு அப்புறம் மற்றொன்று என்றெல்லாம் புதிதாக தொடங்கிய அனைத்து பத்திரிகைகளும் விரும்பிப் படிக்கப்பட்ட காலம். டிவி ரொம்ப பெண்களை ஈர்க்காத காலம். மொபைல் என்ன வென்றே தெரியாதே.

    வெளிநாட்டு பயண கட்டுரைகள் எழுதி பெயர் பெற்றவர். அவர் இப்படி பல நாடுகளுக்கு பறந்து ஆங்காங்கு பார்த்தவர்கள், பார்த்தவைகள், பார்க்க வேண்டியவைகள் பற்றியெல்லாம் ரசிகர்கள் மகிழ ருசிகரமாக எழுதுபவர். ஒரு விஷயம் குறிப்பாக சொல்ல வேண்டியிருக்கிறது.
    அவர் காஞ்சி மகா பெரியவாளின் பரம பக்தர். அந்த நடமாடும் பேசும் தெய்வத்தை முக்காலும் வணங்குபவர். எங்கு சென்றாலும் மகா பெரியவா படம் இல்லாமல் செல்ல மாட்டார். தினமும் அந்த படத்தை எடுத்து வைத்துக்கொண்டு மனசார பூஜை பண்ணி வணங்கிவிட்டு தான் மற்றைய வேலைகள்.

    ஒரு தடவை உலகப் பயணத்தில் எங்கோ ஒரு மூலையில் உள்ள நாட்டில் ஒரு முடுக்கு நகரத்தில் அவர் தங்கிஇருக்க நேர்ந்தது. அந்த ஊரைப் பற்றி விவரங்கள் சேகரிக்க முயன்றார். அவரது நண்பர் ஒரு ஆங்கிலேயர் அங்கு அப்போது இருந்ததால் அந்த ஊருக்கு சென்றிருந்தார்.
    இவர் வந்து அங்கு தங்கியிருக்க வேண்டிய வசதிகள் செய்து கொடுத்த வெள்ளைக்கார நண்பரின் உறவினர் வீட்டில் சில நாள் அந்த சிறிய ஊரில் தங்க முடிவானது.

    எழுத்தாளரும் அங்கு சென்றார். அவருக்கு தனி அறை கொடுத்தார்கள் . அதில் அவர் தங்கியிருந்தபோது ஒரு நாள் காலை அந்த ரெண்டு வெள்ளைக்காரர்களும் , அதாவது நண்பரும் அந்த வீட்டுக்காரரும் எழுத்தாளரைக் கண்டு பேச, அவர் அறைக்கு வந்தனர். எழுத்தாளர் வழக்கம்போல் அந்தக் காலை வேளையில் மகாபெரியவர் படத்தை மேசையில் வைத்து வணங்கிக் கொண்டிருந்தார்.

    வீட்டின் சொந்தக்காரர் கண்களில் அந்த மஹா பெரியவர் படம் பட்டதும் அவருக்கு ஏதோ ஆச்சர்யம், எழுத்தாளர் த்யானம் முடிந்ததும் கேட்டார்.

    "இந்தப் படத்தில் இருப்பவர் யார்?"

    "நான் வணங்கும் தெய்வம்"

    '' நீங்கள் எந்த மதத்தினர்?

    'இந்துக்கள்''

    ''இந்து கடவுள்கள் நிறைய கைகள், தலைகள், ஏதோ ஒரு பட்சி அல்லது மிருகத்தின் மேல் -- இப்படி தான் எனக்கு இதுவரை அறிமுகம். இந்த கடவுள் யாரோ ஒரு மனிதராக, கிழவராக அல்லவோ இருக்கிறார் '

    ''நீங்கள் சொல்வது வாஸ்தவம். இவர் நம்மைப்போல் இந்த உலகில் மனிதனாக இருப்பவர். மிக எளிமையானவர் . ஆனால் தெய்வம்.

    ''ரிஷி'' என்பீர்களே, அப்படிப்பட்டவரா இவர். எல்லோரும் அப்படித்தான் இவரைச் சொல்வார்களோ உங்கள் ஊரில்?''

    ''இவர் ஒரு சக்தி வாய்ந்த தெய்வம், ரிஷியும் கூட''

    "சக்தி வாய்ந்த தெய்வம் என்றால் நாம் நினைத்தது நடக்கச் செய்வாரா? என்று வீட்டுக்கார வெள்ளையர் ஆவலாகவினவினார்

    "நாம் உண்மையாக வேண்டிக் கொண்டால், நிச்சயம் நாம் நினைத்தது போல் நடக்கும். அந்த கருணைக்கடல்அதை நிறைவேற்றி வைப்பார்.

    எழுத்தாளர் அளவு கடந்த பக்திமான் ஆச்சே . அவர் குரலில் இருந்த அழுத்தம் சொன்ன தோரணை,அவர் குரலில் ஒலித்த பக்தி, ஆங்கிலேயரை நம்பச் செய்தது.

    ''நானும் அவரை வேண்டிக்கொண்டு என் முறையீட்டை சொன்னால் உதவுவாரா"? வீட்டுக்கார வெள்ளைக்காரர் குரலில் ஏக்கம் தொனித்தது.

    ''வித்தியாசமின்றி நம்பிக்கையோடு யார் வேண்டினாலும் குறை நிவர்த்தி செய்வார்''

    என் மகன் எங்கோ போய்விட்டான்...சில மாதங்கள் ஆகிவிட்டது. அவனைப் பிரிந்து என் மனைவி ஓயாமல் அழுது கொண்டு இருக்கிறாள். அதனால்தான் ஒரு நம்பிக்கையோடு உங்களிடம் கேட்டேன்.''

    "எங்கள் குருவான காஞ்சி மகானை நீங்கள் மனமுருகி பிரார்த்தியுங்கள்..உங்களுக்கு அவரதுஅருள் நிச்சயம் கிட்டும்.

    'டப்' பென்று அந்த வெள்ளைக்காரர் சிலைபோல் அங்கேயே அந்த இடத்திலேயே மகா பெரியவா படத்தின் முன்பு அமர்ந்து கொண்டார். கண்கள் மூடியிருந்தது. கைகளைச் சேர்த்து கட்டிக் கொண்டிருந்தார். நேரம் நழுவியது. நிசப்தம். சுமார் அரை மணி நேரத்திற்கு பிறகு கண்களைத் திறந்தார்.

    ''என்னவோ தெரியவில்லை, என் மனம் இப்போது லேசாகி விட்டது. இந்த மனித தெய்வத்தின் படத்தின் முன் மனமுருகி வேண்டி எனக்கு அருள் புரியும்படி வேண்டிக் கொண்டேன்''

    இதைத் தொடர்ந்து ஒரு சில மணி நேரம் அந்த அறையில் மகா பெரியவா பற்றிய விஷயங்கள் பற்றி வெகு ஆர்வமாக அவர் பக்தியோடு கேட்டுக் கொண்டிருந்தார். அவரைப் பற்றி நிறைய தெரிந்து கொள்ளவேண்டும் என்று புத்தகங்கள் தேவை' என்று கேட்டுக்கொண்டிருந்தார் . ஒருமுறை இந்தியா வருகிறேன். அவரைப் பார்க்க வேண்டும்' என்றார்.

    அப்போது தான் அவரது வீட்டு போன் ஒலித்தது. ஆங்கிலேயர் போய் போனை எடுத்தார்.

    ''யார் பேசுவது ?''

    ''என்ன அப்பா என் குரல் மறந்து போய் விட்டீர்களா"" --
    காணமல் போன அவர் பையன். போனில் வந்த செய்தி அவருக்கு அளவு கடந்த வியப்பை அளித்தது. காணாமற்போன அவரது மகன் தான் பேசினான், தான் எங்கேயோ போயிருந்ததாகவும், இப்போது ஊருக்கு வந்து விட்டதாகவும்,உடனே வீட்டுக்கு வருவதாகவும் தகவல் சொன்னான்.

    அந்த ஆங்கிலேயருக்கு மெய் சிலிர்த்தது.காஞ்சி மகானை வணங்கியபடியே, எழுத்தாளரை இருக கட்டிக்கொண்டார். கண்களில் நீர் பனிக்க ''இனி என் தெய்வமும் .இவர்தான்....இந்த உருவில் தான் இனி நான் வணங்கும் தெய்வத்தை பார்ப்பேன்.

    அப்போது உள்ளே வந்த அவர் மனைவியும் விஷயம் கேட்டு, ஆனந்தித்து, தனது மகன் மீண்டும் வரப்போகிறான் என்று அறிந்து பெரியவாள் படத்தை வணங்கினாள்.

    ''மணியன் உங்களுக்கு நன்றி'' என்று அந்த தம்பதிகள் மனமுவந்து சொன்னார்கள்.

    ஆம் அந்த இந்திய எழுத்தாளர் மணியன் தான்..

    தொகுத்தவர் :

    திரு.ஜே.கே.சிவன் அவர்கள்.

    ஹர ஹர சங்கர ஜெய ஜெய சங்கர !!
    ஹர ஹர சங்கர ஜெய ஜெய சங்கர !!
  13. All views expressed by the Members and Moderators here are that of the individuals only and do not reflect the official policy or view of the TamilBrahmins.com Website.
    If you are having a problem with a particular thread or user, please use the "REPORT POST" button beside the offending post to inform us or raise a complaint.
  14. #268
    Join Date
    Oct 2012
    Location
    I live in Chennai
    Posts
    6,916
    Downloads
    2
    Uploads
    0

    0 Not allowed!


    ஸ்ரீ குருப்யோ நமஹ

    ஶ்ருதி ஸ்மிருதி புராணானாம் ஆலயம் கருணாலயம்
    நமாமி பகவத் பாதம் சங்கரம் லோக சங்கரம்

    பெரியவா சரணம்!


    Experiences with Maha Periyava: Greatness of mantra siddhi

    Once a brahmachary (bachelor) youth came to have darshan of Kanchi Mahaswami (HH Sri Chandrasekharendra Saraswati). He prostrated before the sage and got up.

    Swamiji looked at him keenly and said, "Are you not Kulitalai Sankaran? You are fine?"

    "With your blessings, yes, Periyava", said Sankaran.

    "Alright, what is your age now?"

    "Thirty, Periyava."

    Periyava laughed: "So you have decided to lead your life as a brahmachari, without any idea of marriage."

    "Yes, Periyava", said Sankaran.

    "Alright, anything special about your coming here now?" Periyava laughed. "And you wouldn't come without a reason!"

    "Yes, Periyava. I have come to get a doubt cleared."

    "Is it so? Come on, tell me" said Periyavaa. "What is that big doubt you have?"

    "It is a doubt about mantra japam, Periyava", replied Sankaran.

    Periyava asked quickly: "If it is about mantra japam... Are you doing any mantra japam?"

    "Yes, Periyava”.

    "Oho... You have had an upadesam?"

    "Yes, Periyava".

    "Whoever is that Guru?"

    "Mysore Yajna Narayana Ganapadigal", said Sankaran.

    "Good, very learned; whatever the mantra?"

    Before Sankaran could open his mouth, Swamiji said, "Wait, wait. You should not tell me the mantra. That should remain with you as a secret. Just tell me which devata (God) it is about."

    "Hanumat Upasana Paramana Mula Mantra, Periyava" said Sankaran.

    "Alright. What is it that you want to get clarified in this mantra japam?"

    "It is like this, Periyava. I am performing this mantra japam since my twenty-third year which was when I got the upadesham. I am doing it for the last seven years, still I don't know anything."

    "What do you mean by saying 'I don't know anything’?", asked Swamiji with surprise.

    "What I mean, Periyava, is that I am not able to find out if I have got the siddhi of that mantra"
    replied Sankaran, his voice echoing his sadness.

    Swamiji said without hesitation: "What are you going to do by knowing it? Anyway, are you doing the japam for Atmartam (to know the self) or Kamyartam (for a specific purpose)?"
    Sankaran said: "I am doing it only for Atmartam, Periyava. Still, I am at a loss to understand if I have got the mantra siddhi and the grace of the devata. I pray to you to kindly tell me about my progress". As Sankaran said this with all humility, tears started rolling down his eyes.

    "Only the person who does the japam can understand if he has got the mantra siddhi, by personal experience. There will be a time when the person will experience it, Sankara," said Swamiji with vatsalyam (affection).

    Sankaran wasn't satisfied. "No, Periyava. I haven't had any personal experience so far. And I don't understand anything about it, though I continue to do the japam, as advised by my Guru, for the last seven years. Sometimes my mind becomes very tired, Periyava. You should kindly inform me about any way that I can know it." As he spoke this, Sankaran joined his palms in reverence and prostrated before Swamiji.

    Acharyal (Swamiji) was quiet for sometime. He understood Sankaran's confusion. He decided to make the disciple understand what he wanted to know. He asked Sankaran to squat on the floor near him and began talking:

    "Many years back, in Sringeri Sri Sarada Peetam, a mahaan named Nrusimha Bharati Swamiji was the peetathipathi (pontiff). One day, a shishya (student) of the Matham (hermitage) belonging to that region came to have a darshan of the Swamiji. He did not come for nothing. He bore the same question that you asked me now.

    "After prostrating, he presented the guava fruits to Swamiji.

    "'Come, you are fine? Tell me what you want', said Swami Nrusimha Bharati with utmost kindness. The sishya told him politely, 'Swami, I am doing japam of a mantra that was given to me by an upadesam. I am doing the japam for many years now. Still I am not able to know if I have got the mantra siddhi. How do I know it Swami?'

    "Swamiji said at once, in a bid to persuade him, 'You continue to do the japam in an Atmarta way. That devata itself will bless you with the siddhi phala (fruits of the efforts) eventually.'
    "The shishya was not satisfied with this reply from the Swamiji. He persisted, 'No, Swami. I need to know if I have got the siddhi of the mantra. You must tell me a way to know it, I pray to you.'

    "Swamiji understood the shishya's mental state. He called him near and said enthusiasticaly, 'Don't worry, my child. There is a way!"

    "'Is there a way, then kindly bless me with the knowledge, Swami!' The shishya was in a hurry of excitement.

    "Nrusimha Bharati Swamiji said laughingly, 'Every day, before you start your japam, spread paddy grains on a wooden seat, and cover it with a vastram (cloth). Sit over the grains and do the japam. Continue in this fashion day after day. On that day when the paddy grains on the seat fry and blossom into flattened rice, you will understand that you have got the mantra siddhi you have been seeking to know. You understand this?'


    Contd...2
  15. All views expressed by the Members and Moderators here are that of the individuals only and do not reflect the official policy or view of the TamilBrahmins.com Website.
    If you are having a problem with a particular thread or user, please use the "REPORT POST" button beside the offending post to inform us or raise a complaint.
  16. #269
    Join Date
    Oct 2012
    Location
    I live in Chennai
    Posts
    6,916
    Downloads
    2
    Uploads
    0

    0 Not allowed!
    Contd...../2


    "Even though the sishya understood it, he thought confusedly that if the Swamiji was telling him this way just to satisfy him or if this would really be possible. Suddenly he asked an unexpected question to the Swamiji.

    "'Gurunathar should excuse me. I pray this to you with an intention to know. I should not be mistaken for testing a sage in the guru sthanam (the position of a guru). Spreading the paddy grains, covering them with a cloth... and they will fry...'

    "Before he could finish it, Swamiji laughed and said, 'You want to know if I have had any such experience, right?' He asked for a wooden seat to be brought then and there and placed facing the direction of east. He asked for a lot of paddy grains to be spread over the seat. When this was done, Swamiji placed his vastram (cloth) over the grains, seated himself in padmaasana and
    closed his eyes. By this time a large crowd had gathered in the place.

    "Only a few seconds later, there was a continuous noise of the paddy grains getting fried and flattened. There was a little amount of smoke also. Swamiji got up and removed his vastram (cloth) that covered the grains. On the seat were dazzling white flowers of fried and flattened rice! The crowd was amazed.

    "Nrusimha Bharati Swamiji looked at the shishya who asked the question. The sishya was standing sobbing. No one could speak anything more..."

    As Kanchi Swamiji finished his narration of this episode, Sankaran was standing amazed, with tears in his eyes.

    When he started to say something soon after, Swamiji interruped him and said, "What Sankara, are you going to ask me to demonstrate to you?" and laughed heartily.

    Sankaran fell at Swamiji's feet, his eight limbs touching the floor, and said, "Enough Periyava! You have made me understand the mahima (greatness) of mantra siddhi. Kindly bless me, and
    permit me to return to my place."

    Author: Sri Ramani Anna (in Tamil)
    Source: Sakthi Vikatan issue dated Oct 6, 2006
    Compiled by Jagadguru Sri Maha Periyava - Kanchi Paramacharya/Fb

    ஹர ஹர சங்கர ஜெய ஜெய சங்கர !!
    ஹர ஹர சங்கர ஜெய ஜெய சங்கர !!
  17. All views expressed by the Members and Moderators here are that of the individuals only and do not reflect the official policy or view of the TamilBrahmins.com Website.
    If you are having a problem with a particular thread or user, please use the "REPORT POST" button beside the offending post to inform us or raise a complaint.
  18. #270
    Join Date
    Oct 2012
    Location
    I live in Chennai
    Posts
    6,916
    Downloads
    2
    Uploads
    0

    0 Not allowed!


    ஸ்ரீ குருப்யோ நமஹ

    ஶ்ருதி ஸ்மிருதி புராணானாம் ஆலயம் கருணாலயம்
    நமாமி பகவத் பாதம் சங்கரம் லோக சங்கரம்

    பெரியவா சரணம்!


    Experiences with Maha Periyava: And It Rained

    Some decades ago, Sri Maha Periyava was camping with his disciples on the banks of Hagari river (near Bellary) for observance of "Chaturmasya Vratam".

    The farmers of Bellary district were reeling under severe drought condition. There was no water to drink or water to sow the seeds. (Bellary district is always a dry area in Karnataka area with scanty rainfall). All the farmers approached Swamiji and entreated with Him to come out of their water problem. Swamiji, being moved with their pitiable condition, told them to do ‘Varuna Japam’ (invoking the blessings of rain gods for pouring rains).

    They told him that they had already performed ‘Varuna Japam’ continuously for 24hrs previously but to no avail, and said "Swamiji if you bless us now, we will do it again. Swamiji said that His blessings were always there on those who undertake such noble acts for world peace, and also advised them to start ‘Varuna Japam’ immediately and also chant the Panchakshari (five syllabled mantra) "Om Nama Shivaya" continuously for 24hrs.

    They did this.

    Wonder of wonders!! It rained cats and dogs. The farmers were immensely pleased and began to dance praising Swamiji's greatness (Mahima).

    They rejoiced joyously shouting "Bolo Swamiji ki Jai and Hara Hara Mahadeva" which thrilled everybody and the vibrations of this Jay Jayakar attracted the whole village. The news of this miracle (pouring rains) and Swamiji's greatness spread like wild fire throughout Bellary District.

    People started coming in large numbers from all parts of Karnataka to have Swamiji's darshan and paid obeisance to Him.


    Source: MAHA PERIYAVA Public Group/Face Book

    ஹர ஹர சங்கர ஜெய ஜெய சங்கர !!
    ஹர ஹர சங்கர ஜெய ஜெய சங்கர !!

  19. All views expressed by the Members and Moderators here are that of the individuals only and do not reflect the official policy or view of the TamilBrahmins.com Website.
    If you are having a problem with a particular thread or user, please use the "REPORT POST" button beside the offending post to inform us or raise a complaint.

Posting Permissions

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •